W Linux konfiguracja IPv4 interfejsu składa się zwykle z dwóch logicznych elementów:
- Adres IP i prefiks (maska) przypisane do interfejsu (np. eth0). Prefiks w zapisie /24 oznacza liczbę bitów części sieci i jednoznacznie wyznacza maskę podsieci.
- Brama domyślna, czyli następny skok dla ruchu do sieci nieznanych (Internet, inne podsieci). W tablicy routingu jest to trasa default wskazująca adres routera w tej samej podsieci.
Odpowiedź "adres IP 10.0.0.100, maskę /24, bramę 10.0.0.10" jest zgodna z typowym znaczeniem poleceń: adres skonfigurowany na interfejsie determinuje IP i prefiks, a wpis trasy domyślnej determinuje bramę.
Pozostałe propozycje są błędne, bo zawierają typowe pomyłki interpretacyjne:
- "adres IP 10.0.0.10, maskę /16, bramę 10.0.0.100" – zamienia rolę hosta i bramy oraz wprowadza inny prefiks, co zmienia podsieć.
- "adres IP 10.0.0.100, maskę /22, bramę 10.0.0.10" – zachowuje IP i bramę, ale zmienia prefiks. Inny prefiks oznacza inną maskę, a więc inną konfigurację warstwy 3.
- "adres IP 10.0.0.10, maskę /24, bramę 10.0.0.255" – ponownie zmienia IP hosta; dodatkowo adres kończący się na .255 bywa kojarzony z broadcastem, więc jako brama jest w praktyce podejrzany i zwykle niepoprawny.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw wypisz z poleceń (1) adres/prefiks przypisany do eth0, a dopiero potem (2) linię z trasą default, bo to ona odpowiada za bramę.