KWALIFIKACJA MED3 + MED14 - STYCZEŃ 2011

Gdy na poszkodowanym zapali się odzież, priorytetem jest jak najszybsze przerwanie palenia w sposób bezpieczny dla podopiecznego i osoby udzielającej pomocy. Najprostszą i zwykle najbezpieczniejszą metodą w warunkach opieki jest odcięcie dopływu tlenu do płomieni, czyli szczelne owinięcie poszkodowanego kocem lub grubą tkaniną. Materiał działa jak "pokrywa", która dusi ogień.

Odpowiedź "Szczelnie owinąć podopiecznego kocem lub tkaniną." jest właściwa, bo:

• działa natychmiast i nie wymaga specjalistycznego sprzętu,
• ogranicza rozprzestrzenianie się ognia na kolejne części ubrania,
• minimalizuje ryzyko dodatkowych obrażeń w porównaniu z metodami agresywnymi.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne lub ryzykowne?

• "Polać podopiecznego zimną wodą." – woda może nie zdusić płomieni szybko (zwłaszcza gdy ogień obejmuje większą powierzchnię), a zwłoka zwiększa rozległość oparzeń. Woda jest ważna po ugaszeniu do chłodzenia oparzeń, ale najpierw trzeba zatrzymać palenie.
• "Użyć gaśnicy śniegowej." – użycie gaśnicy na człowieku może być niebezpieczne (np. ryzyko urazów od strumienia, wychłodzenia/odmrożeń zależnie od rodzaju środka i warunków). W praktyce opiekun powinien wybierać metody najbezpieczniejsze i możliwe do wykonania natychmiast.
• "Niezwłoczne ściągnąć palące się ubranie." – gwałtowne zdejmowanie może rozniecić ogień (dostarczenie tlenu), a także uszkodzić skórę, jeśli tkanina zaczęła się topić lub przylegać do oparzonego miejsca. Zdejmowanie odzieży rozważa się ostrożnie dopiero, gdy ogień jest opanowany i nie ma ryzyka pogłębienia urazu.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o płonącą odzież szukaj odpowiedzi o "zduszeniu" ognia (koc/tkanina) i pamiętaj o kolejności: najpierw zatrzymaj palenie, potem oceń stan poszkodowanego i wezwij pomoc.