W zadaniu podano strumień objętościowy powietrza Q (ile metrów sześciennych powietrza przepływa w ciągu sekundy) oraz prędkość przepływu v. W wentylacji wyrobisk korytarzowych te wielkości łączy prosta zależność wynikająca z równania ciągłości:
Q = v · S
gdzie S to pole przekroju wyrobiska w świetle obudowy. Aby wyznaczyć przekrój, trzeba przekształcić wzór:
S = Q / v
Następnie podstawiamy wartości liczbowe:
Obliczenie:
80 / 8 = 10, więc S = 10 m2.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? 8 m2, 6 m2 i 12 m2 nie spełniają relacji Q=v·S dla podanych danych. Gdyby przekrój był mniejszy (np. 6 lub 8 m2), to przy tym samym Q prędkość musiałaby wzrosnąć (v=Q/S), co zwiększa ryzyko przekroczenia założonego limitu. Z kolei większy przekrój (np. 12 m2) dawałby mniejszą prędkość niż 8 m/s, ale nie odpowiada wynikowi obliczeń z podanych wartości.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj jednostki. Jeśli dzielisz m3/s przez m/s, otrzymujesz m2, czyli pole przekroju. To szybki test poprawności przekształcenia wzoru.
