Bilardowanie jest wadą chodu rozpoznawaną po torze ruchu kończyny w fazie przenoszenia (faza lotu). Zamiast poruszać się po linii zbliżonej do prostej, kopyto i dolny odcinek kończyny wykonują łuk na zewnątrz względem linii pośrodkowej ciała. Taki obraz najlepiej ocenia się, obserwując konia od tyłu, ponieważ wtedy widać odchylenie boczne.
Na rysunku koń jest przedstawiony właśnie z perspektywy od zadu. Jedna kończyna tylna jest obciążona, a druga znajduje się w wykroku. Kluczową cechą jest to, że uniesiona kończyna jest wyraźnie "wyrzucana" na zewnątrz – tor ruchu nie przebiega pionowo pod biodrem, lecz odchyla się bocznie. To odpowiada definicji bilardowania, więc ta odpowiedź jest prawidłowa.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do tego, co pokazuje rysunek:
- Ściganie polega na uderzaniu tylnym kopytem o przednie podczas ruchu. Zwykle rozpoznaje się je po dźwięku i obserwacji z boku, a nie po łukowatym odchyleniu kończyny na zewnątrz.
- Caplowanie opisuje nerwowe, niekontrolowane podrygiwanie kończynami (tło behawioralne lub neurologiczne). Nie dotyczy typowego, powtarzalnego toru kończyny w przestrzeni, który jest kluczowy dla bilardowania.
- Szłap to określenie chodu bocznego, w którym kończyny tej samej strony poruszają się równocześnie. Jest to inny wzorzec chodu, a nie wada polegająca na odchyleniu kończyny na zewnątrz.
W praktyce bilardowanie bywa powiązane z wadami postawy (np. ustawieniem kończyn) i może zwiększać ryzyko urazów przez ocieranie/uderzanie kończyn. Dlatego w hodowli i użytkowaniu warto umieć je rozpoznać podczas krótkiej obserwacji konia w stępie lub kłusie.