W astygmatyzmie układ optyczny oka ma różną moc w co najmniej dwóch meridianach głównych. Skutkiem nie jest jedno ognisko punktowe, lecz dwie linie ogniskowe (prostopadłe do siebie), które w przestrzeni tworzą tzw. stożek Sturma. Dlatego w opisie kluczowe jest, gdzie znajdują się obie linie ogniskowe względem siatkówki.
Jeżeli dla wiązki równoległej (czyli promieni z nieskończoności) obie linie ogniskowe wypadają przed siatkówką, oznacza to, że oba meridiany są "za mocne" i ogniskują zbyt wcześnie. Taki układ klasyfikuje się jako astygmatyzm złożony, ponieważ oba ogniska leżą po tej samej stronie siatkówki. W praktyce byłby to wariant złożony krótkowzroczny, ale w podanych odpowiedziach wystarcza rozpoznanie kategorii "złożony".
Odpowiedź "prosty" jest błędna, bo w astygmatyzmie prostym jedna linia ogniskowa znajduje się na siatkówce, a druga jest przesunięta (przed lub za). Odpowiedź "mieszany" jest błędna, bo w mieszanym jedna linia ogniskowa leży przed siatkówką, a druga za nią (siatkówka znajduje się pomiędzy nimi). Odpowiedź "nieokreślony" nie jest standardową nazwą typu w tej klasyfikacji i nie opisuje położenia ognisk.
W korekcji okularowej dąży się do takiego doboru mocy sferyczno-cylindrycznej (lub soczewki torycznej), aby przesunąć linie ogniskowe na siatkówkę i uzyskać możliwie punktowe odwzorowanie.
