Wady zgryzu można porządkować według tego, w której płaszczyźnie zaburzona jest relacja między szczęką a żuchwą oraz ustawienie łuków zębowych. Takie przypisanie jest ważne w praktyce, bo podpowiada kierunek diagnostyki i leczenia (ortodontycznego oraz protetycznego).
Płaszczyzna strzałkowa (sagittal) służy do oceny relacji przednio‑tylnych, czyli tego, czy żuchwa jest ustawiona bardziej do przodu czy do tyłu względem szczęki.
- "tyłozgryz." jest wadą strzałkową, ponieważ oznacza cofnięcie żuchwy (zaburzenie relacji przód–tył). To klasyczny przykład wady ocenianej w tej płaszczyźnie.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych płaszczyzn lub innego typu relacji:
- "zgryz krzyżowy całkowity." wiąże się z relacją boczną (bukalno‑językową) między łukami, więc analizuje się go w płaszczyźnie poprzecznej, a nie strzałkowej.
- "zgryz otwarty." oznacza brak prawidłowego kontaktu pionowego zębów i jest wadą pionową (relacje góra–dół), więc nie opisuje relacji przednio‑tylnych.
- "przodożuchwie czynnościowe." również dotyczy relacji przód–tył, ale w tym zestawie odpowiedzi pytanie wymaga wskazania jednej wady rozpatrywanej w płaszczyźnie strzałkowej; poprawną odpowiedzią jest tu "tyłozgryz.", a pozostałe pozycje pełnią rolę dystraktorów sprawdzających rozróżnianie płaszczyzn.
Wskazówka do nauki: zapamiętaj skojarzenie: strzałkowa = przód–tył, poprzeczna = prawo–lewo, pionowa = góra–dół. Dzięki temu łatwiej unikniesz mylenia zgryzu krzyżowego (bocznego) z wadami strzałkowymi.
