Woltomierze cyfrowe często mają dokładność podaną jako suma dwóch składników: zależnego od odczytu oraz zależnego od pełnego zakresu. W tym zadaniu podano wartość graniczną błędu względnego w postaci:
Δg = 0,1%·U + 0,1%·Uz
Chociaż symbolika bywa różnie spotykana, sens jest typowy: maksymalny błąd (graniczny) w jednostkach napięcia wyznacza się przez dodanie dwóch składników.
Krok 1: podstaw dane
Zakres: Uz = 100 V
Wskazanie: U = 32,5 V
Krok 2: zamień procent na ułamek
0,1% = 0,1/100 = 0,001
Krok 3: policz każdy składnik osobno
- Składnik odczytowy: 0,001 · 32,5 V = 0,0325 V
- Składnik zakresowy: 0,001 · 100 V = 0,1000 V
Krok 4: zsumuj składniki
ΔU = 0,0325 V + 0,1000 V = 0,1325 V
Krok 5: przelicz na mV
1 V = 1000 mV, więc 0,1325 V = 132,5 mV.
Dlatego poprawny błąd graniczny bezwzględny wynosi 132,5 mV.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne?
- 13,25 mV odpowiadałoby zbyt małemu wynikowi (typowo pojawia się po pominięciu jednego składnika lub po błędnym przeliczeniu procentów).
- 32,5 mV to wynik zbliżony do samego składnika zależnego od odczytu (0,0325 V = 32,5 mV), czyli pomija się wpływ zakresu.
- 325 mV jest zawyżone; zwykle wynika z pomylenia 0,1% z 1% albo z błędu w przesunięciu przecinka.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj 0,1% jako 0,001 i kontroluj jednostki na końcu (V vs mV). To szybko eliminuje najczęstsze pomyłki.