Centyle opisują pozycję dziecka na tle populacji rówieśniczej. Wartość na 25 centylu masy ciała oznacza, że około 25% dziewczynek w tym wieku ma masę mniejszą, a większość ma masę większą. Z kolei wzrost na 90 centylu oznacza, że dziecko jest wyższe niż większość rówieśniczek.
Jeżeli dziecko jest bardzo wysokie (90 centyl), a jego masa jest wyraźnie niżej w rozkładzie (25 centyl), to w ujęciu proporcji "masa do wzrostu" wygląda na zbyt szczupłe w porównaniu do dzieci o podobnym wzroście. Dlatego najbardziej adekwatną interpretacją z podanych odpowiedzi jest "niedowagę".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Normę rozwojową" łatwo wybrać przez skojarzenie, że 25 centyl mieści się "w środku" siatki. Jednak jednoczesny bardzo wysoki wzrost zmienia obraz proporcji: masa jest relatywnie niska w odniesieniu do wysokości.
- "Nadwagę" sugerowałaby sytuacja odwrotna: masa położona wysoko w centylach przy niższym wzroście lub wysoki wskaźnik masy do wzrostu. Tu masa nie jest wysoka, a wzrost jest bardzo wysoki.
- "Otyłość" wymagałaby jeszcze bardziej nasilonej dysproporcji w stronę nadmiernej masy (znacznie wyższe centyle masy w relacji do wzrostu). Dane w zadaniu wskazują na przeciwny kierunek.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odczytaj, czy dziecko jest raczej "niższe/wyższe" oraz "lżejsze/cięższe" na tle rówieśników, a dopiero potem porównaj te dwie informacje. W zadaniach o proporcji masy do wysokości szukasz odpowiedzi wynikającej z relacji, a nie z pojedynczej wartości centylowej.
