Rezystancja (opór elektryczny) jest wielkością opisującą, jak bardzo element obwodu "przeciwstawia się" przepływowi prądu. Dla wielu elementów i w typowych zadaniach szkolnych/egzaminacyjnych obowiązuje prawo Ohma, które łączy trzy podstawowe wielkości: napięcie U, natężenie prądu I oraz rezystancję R.
Podstawowa postać prawa Ohma to: U = R · I. Jeśli pytanie brzmi o to, jak oblicza się rezystancję, należy przekształcić wzór do postaci na R:
R = U / I
Oznacza to, że rezystancja jest ilorazem napięcia do natężenia. Można to też szybko skontrolować jednostkami: wolt podzielony przez amper daje om, czyli jednostkę rezystancji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Iloczyn napięcia i natężenia (U·I) odpowiada wzorowi na moc elektryczną (P), a nie na rezystancję. To typowa pułapka, bo oba wzory zawierają U oraz I.
- Suma napięcia i natężenia (U+I) nie ma sensu fizycznego wprost, bo dodaje się wielkości o różnych jednostkach; nie jest to zależność używana do wyznaczania oporu.
- Różnica napięcia i natężenia (U−I) także nie stanowi standardowej zależności w elektrotechnice i nie prowadzi do prawidłowej jednostki rezystancji.
W praktyce elektromechanika pojazdów ta zależność pomaga np. ocenić, czy odbiornik pobiera "typowy" prąd przy danym napięciu oraz czy nie występuje zwarcie (zbyt mała rezystancja) albo przerwa/utlenione złącze (rezystancja zbyt duża).
