Warystor (najczęściej typu MOV) jest elementem o silnie nieliniowej charakterystyce prądowo-napięciowej. W normalnych warunkach pracy ma dużą rezystancję i praktycznie nie wpływa na działanie układu. Gdy jednak pojawi się krótkotrwałe przepięcie (impuls o podwyższonym napięciu), rezystancja warystora gwałtownie maleje, a element zaczyna przewodzić, ograniczając amplitudę napięcia na chronionym urządzeniu.
Odpowiedź "wyładowań atmosferycznych" jest trafna, ponieważ burze i wyładowania są częstą przyczyną impulsowych przepięć w instalacjach zasilających oraz liniach sygnałowych. Warystor nie "chroni przed burzą" w sensie pogodowym, lecz przed elektrycznym skutkiem zjawiska: udarem napięciowym, który mógłby uszkodzić półprzewodniki, zasilacze, wejścia mikrokontrolerów czy izolację.
- "niskiej temperatury" – warystor nie jest elementem grzejnym ani termostatem. Niska temperatura może wpływać na parametry elementów, ale nie jest to zagrożenie, przed którym warystor zapewnia ochronę. Do problemów temperaturowych stosuje się inne rozwiązania (dobór klasy temperaturowej, grzanie, izolacja, termistory/układy kontroli).
- "opadów deszczu" – deszcz to czynnik środowiskowy, przed którym chroni obudowa i odpowiedni stopień ochrony (szczelność), a nie warystor. Warystor pracuje w obwodzie elektrycznym i reaguje na napięcie, nie na wilgoć czy wodę.
- "promieniowania rentgenowskiego" – ochrona przed promieniowaniem jonizującym wymaga ekranowania i specjalistycznych komponentów o podwyższonej odporności radiacyjnej. Warystor nie pełni funkcji osłony radiacyjnej i nie jest projektowany jako zabezpieczenie przed takim oddziaływaniem.
Na egzaminie warto zapamiętać praktyczną wskazówkę: warystor jest typowym elementem ochrony przeciwprzepięciowej, montowanym równolegle do chronionego obwodu. Jeśli w odpowiedziach pojawiają się zjawiska "elektryczne" (przepięcia, udary, wyładowania) oraz "środowiskowe" (deszcz, temperatura), to warystor będzie związany z pierwszą grupą.
