KWALIFIKACJA HGT2 + HGT12 - CZERWIEC 2012 (test 2)

Warzywa strączkowe (m.in. fasola, groch, soczewica, ciecierzyca) należą do grupy produktów, które w praktyce gastronomicznej są wykorzystywane jako sycąca baza potraw. Wynika to z ich typowego składu: mają relatywnie wysoką zawartość białka roślinnego oraz znaczną ilość węglowodanów złożonych, z których ważnym składnikiem jest skrobia. Dlatego odpowiedź "białka i skrobi" najlepiej opisuje ich kluczowe walory odżywcze.

Dlaczego pozostałe propozycje są mniej trafne?

• "witaminy C i błonnika" – błonnik w strączkach rzeczywiście występuje, jednak witamina C nie jest ich wyróżnikiem na tle innych warzyw (najczęściej kojarzy się ją z warzywami świeżymi, papryką, kapustnymi). W pytaniu chodzi o cechę najbardziej charakterystyczną.
• "skrobi i żelaza" – skrobia pasuje do strączkowych, ale żelazo, choć może w nich występować, nie jest zwykle podawane jako główna para definiująca tę grupę w podstawowych ujęciach egzaminacyjnych; kluczowe jest białko.
• "błonnika i witaminy D" – witamina D nie jest typowym składnikiem roślin strączkowych (w dietetyce kojarzy się raczej z produktami pochodzenia zwierzęcego i/lub fortyfikowanymi). Ta para jest więc najsłabiej dopasowana.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się białko oraz skrobia, a pytanie dotyczy strączków, to zwykle jest to najbardziej "podręcznikowe" skojarzenie: strączkowe = białko roślinne + węglowodany złożone (sytość i baza dań).