KWALIFIKACJA SPO1 - CZERWIEC 2020

Opisane utrudnienia są typowymi barierami architektonicznymi w przestrzeni publicznej, które w największym stopniu ograniczają samodzielne przemieszczanie się osób z niepełnosprawnością ruchową poruszających się na wózku.

Dlaczego wózek?

• Wąskie ciągi piesze zmniejszają możliwość bezpiecznego minięcia innych osób, wykonania skrętu i manewru zawracania. Dla użytkownika wózka problemem bywa też brak miejsca na korektę toru jazdy.
• Wysokie krawężniki stanowią fizyczną przeszkodę przy wjeździe na chodnik lub zjeździe z niego. Bez obniżenia krawężnika (zjazdu) przejazd może być niemożliwy lub ryzykowny (utknięcie, przechylenie, utrata kontroli).
• Brak podwójnych poręczy przy podjeździe obniża bezpieczeństwo korzystania z pochylni przez osoby, które muszą stabilizować pozycję i kontrolować równowagę. Poręcze pomagają również w sytuacji, gdy osoba na wózku korzysta z asekuracji asystenta lub przesiada się na fragment trasy.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej trafne?

• Osoba niewidoma z laską lub z psem przewodnikiem może napotkać inne bariery (np. brak faktur ostrzegawczych, przeszkody na wysokości głowy, chaos przestrzenny). Jednak sama wąskość przejścia i krawężnik nie są zwykle przeszkodą tej samej skali co dla wózka, bo nie ograniczają przejazdu kół.
• Osoba z niepełnosprawnością ruchową z kulą łokciową ma utrudnienia na podjazdach i krawężnikach, ale zazwyczaj łatwiej pokona wąskie przejście niż osoba na wózku. Opis w pytaniu (wąskość, krawężniki, poręcze) najsilniej wskazuje na problem mobilności związany z gabarytem i manewrowaniem wózka.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawiają się jednocześnie "wąsko", "krawężnik" i "podjazd", rozważ, czy chodzi o ograniczenie przejazdu (wózek), czy o ograniczenie orientacji (wzrok). To pomaga wybrać właściwą grupę osób.