Bariera architektoniczna to taka przeszkoda w przestrzeni, która uniemożliwia albo istotnie utrudnia poruszanie się osobie z niepełnosprawnością. Dla osoby na wózku kluczowe są parametry "przejścia", czyli m.in. szerokość drzwi w świetle przejścia (w praktyce: w świetle ościeżnicy przy otwartych drzwiach).
Odpowiedź "o szerokości 60 cm" jest poprawna, ponieważ taka szerokość jest mniejsza (lub na granicy) typowej szerokości wózka (ok. 60–70 cm). Nawet jeśli wózek "zmieściłby się na styk", brakuje miejsca na bezpieczne manewrowanie, ustawienie kół i ominięcie ościeżnicy, co w praktyce oznacza brak dostępności.
Odpowiedź "o szerokości 90 cm" jest niepoprawna w tym pytaniu, bo 90 cm jest wskazywane jako minimalna szerokość zapewniająca dostępność (wartość minimalna, a nie bariera). W praktyce często stosuje się drzwi jeszcze szersze (np. 100–120 cm), ale minimum 90 cm nie powinno być traktowane jako bariera sama w sobie.
Odpowiedzi "wahadłowe" oraz "rozsuwane" nie są z definicji barierą. Typ drzwi może wpływać na wygodę i bezpieczeństwo (np. konieczność miejsca na otwieranie skrzydła), ale jeśli przejście ma odpowiednią szerokość, to sam mechanizm (wahadłowy/rozsuwany) nie przesądza o niedostępności. Częstym błędem jest mylenie "nietypowego typu drzwi" z realną przeszkodą, którą najczęściej jest właśnie zbyt mała szerokość przejścia.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się różne szerokości, zwykle sprawdzana jest umiejętność rozpoznania, że zbyt wąskie przejście jest barierą, a wymagania odnoszą się do światła przejścia, nie do samego skrzydła.
