Klasa pracy wzmacniacza mocy opisuje, przez jaką część okresu sygnału element aktywny (np. tranzystor) pozostaje w stanie przewodzenia. Najwygodniej ujmuje się to jako kąt przewodzenia (część 360° odpowiadająca okresowi sygnału).
W klasie A tranzystor jest ustawiony w takim punkcie pracy (ma odpowiednio dobraną polaryzację i prąd spoczynkowy), aby nie "zamykał się" w żadnym fragmencie okresu. W praktyce oznacza to, że prąd kolektora/drenu płynie przez cały czas trwania okresu sygnału sterującego, czyli kąt przewodzenia wynosi około 360°. Dzięki temu uzyskuje się bardzo dobrą liniowość i małe zniekształcenia, ale kosztem niskiej sprawności i dużych strat mocy (tranzystor grzeje się nawet bez sygnału).
Odpowiedzi mówiące o przewodzeniu przez połowę okresu lub mniej niż pół okresu odpowiadają innym klasom pracy. Przewodzenie przez połowę okresu jest charakterystyczne dla klasy B (każdy tranzystor w układzie push-pull przewodzi w swojej połówce). Z kolei przewodzenie krótsze niż pół okresu wiąże się z klasą C (często w zastosowaniach w.cz.), gdzie celowo dopuszcza się nieliniowość, aby uzyskać większą sprawność.
Stwierdzenie "krótszy niż pełen okres, ale dłuższy niż pół okresu" pasuje do klasy AB, która jest kompromisem: ma mniejsze zniekształcenia przejścia niż B, a jednocześnie lepszą sprawność niż A. Właśnie dlatego dla klasy A jedyną poprawną charakterystyką czasu przewodzenia jest pełny okres sygnału.
