W rachunku kosztów "koszt rzeczywisty zużycia materiałów podstawowych" to wartość odpowiadająca faktycznemu zużyciu materiałów, ustalana na podstawie danych źródłowych ujętych w zestawieniu (rozdzielniku kosztów). W praktyce rozdzielnik porządkuje koszty według miejsc powstawania kosztów i/lub według rodzajów oraz pokazuje, jak koszty zostały rozliczone.
Aby poprawnie wskazać koszt rzeczywisty, trzeba:
- zidentyfikować w rozdzielniku wiersz dotyczący zużycia materiałów podstawowych (nie mylić z materiałami pomocniczymi ani innymi rodzajami kosztów),
- upewnić się, że odczytywana jest wartość rzeczywista (a nie planowana, normatywna czy wstępna),
- uwzględnić ewentualne korekty prezentowane w rozdzielniku (np. rozliczenia odchyleń, przeksięgowania, narzuty lub rozliczenia międzywydziałowe – zależnie od konstrukcji tabeli).
Odpowiedź "25 250,00 zł" jest poprawna, ponieważ odpowiada pozycji "rzeczywisty koszt zużycia materiałów podstawowych" wynikającej z rozdzielnika kosztów.
Odpowiedź "25 000,00 zł" bywa wybierana, gdy zdający kieruje się kwotą "okrągłą" albo odczytuje wartość planowaną/normatywną zamiast rzeczywistej. Odpowiedź "35 000,00 zł" może odpowiadać innemu rodzajowi kosztów (np. łącznej pozycji lub innemu segmentowi rozdzielnika), a nie samym materiałom podstawowym. Odpowiedź "35 350,00 zł" jest typowa dla błędu odczytu z niewłaściwej kolumny (np. po doliczeniu elementów, które nie powinny wejść do kosztu tej pozycji) lub dla pomylenia sumy globalnej z kosztem jednej kategorii.
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi sprawdź, czy dana kwota dotyczy dokładnie tego samego rodzaju kosztu (materiały podstawowe) oraz tego samego wariantu (rzeczywisty), bo w rozdzielnikach często obok siebie występują wartości planowane, rzeczywiste i różnice.
