Zalecenia dotyczące żywienia niemowląt zakładają, że około 6. miesiąca życia samo mleko kobiece przestaje w pełni pokrywać rosnące zapotrzebowanie na energię i niektóre składniki odżywcze, dlatego wprowadza się żywienie uzupełniające, jednocześnie kontynuując karmienie piersią.
Dla przedziału 6–8 miesięcy podaje się zazwyczaj 2–3 posiłki uzupełniające na dobę. Taka liczba posiłków odzwierciedla fakt, że dziecko dopiero uczy się nowych konsystencji i smaków, a znacząca część podaży energii nadal pochodzi z mleka matki. W praktyce ważna jest nie tylko liczba posiłków, ale także ich jakość: odpowiednia konsystencja do wieku, różnorodność, wartość odżywcza oraz bezpieczeństwo higieniczne.
Odpowiedź "4–5 posiłków uzupełniających" jest zbyt wysoka dla 6–8 miesiąca, bo taki schemat częściej odpowiada starszym dzieciom (gdy rośnie udział żywności stałej). Odpowiedź "6–7 posiłków uzupełniających" zwykle przecenia możliwości dziecka w tym wieku i mogłaby wypierać karmienie piersią oraz prowadzić do problemów z akceptacją pokarmów lub rytmem dnia. Odpowiedź "1 posiłek uzupełniający" jest z kolei zbyt niska jako ogólne zalecenie dla całego przedziału 6–8 miesięcy, bo w wielu przypadkach nie zapewniłaby stopniowego zwiększania podaży energii i składników odżywczych z diety uzupełniającej.
W pracy opiekunki dziecięcej warto pamiętać, że zalecenia są populacyjne: realna liczba posiłków może się różnić w zależności od apetytu, tempa rozwoju, stanu zdrowia i tolerancji nowych produktów. Kluczowe jest też responsywne karmienie (reagowanie na sygnały głodu i sytości) oraz obserwacja ewentualnych objawów nietolerancji i alergii po wprowadzaniu nowych pokarmów.
