W analizie rynku przedsiębiorstwo korzysta z źródeł informacji wewnętrznych oraz zewnętrznych. Kryterium podziału jest proste: czy informacja powstaje w firmie, czy pochodzi z otoczenia.
Raport działu sprzedaży na temat wielkości i struktury sprzedaży jest typowym źródłem wewnętrznym. Powstaje na podstawie danych firmowych (np. dokumentów sprzedaży, systemu kasowego/ERP, ewidencji magazynowej, zestawień działu sprzedaży). Takie raporty pokazują m.in. poziom sprzedaży, udział grup asortymentowych, sezonowość czy zmiany w czasie. To bezpośrednio wspiera decyzje handlowe: planowanie zatowarowania, wybór kanałów dystrybucji, ustalanie celów sprzedażowych i ocenę skuteczności promocji.
Odpowiedź notatka z przebiegu rozmowy z klientem bywa dokumentem sporządzanym wewnątrz firmy, ale w kontekście egzaminacyjnego podziału źródeł informacji o rynku zwykle nie jest traktowana jako podstawowe, sformalizowane źródło do analizy rynku na poziomie przedsiębiorstwa. Jest raczej zapisem operacyjnym/CRM dotyczącym relacji z konkretnym klientem, a nie raportem opisującym rynek w ujęciu zbiorczym.
Informacja GUS na temat dynamiki sprzedaży to źródło zewnętrzne: dane publikuje instytucja spoza przedsiębiorstwa (statystyka publiczna). Firma może je wykorzystywać do porównania własnych wyników z trendami rynkowymi, ale nie są to dane "wewnętrzne".
Baza internetowa REGON również jest źródłem zewnętrznym, ponieważ jest to rejestr prowadzony poza firmą. Może wspierać identyfikację podmiotów na rynku, lecz nie jest informacją wytworzoną w przedsiębiorstwie.
Na egzaminie najważniejsze jest uchwycenie zasady: raporty i zestawienia z własnej sprzedaży = wewnętrzne, a rejestry i statystyki publiczne = zewnętrzne.
