W pytaniu podano konkretną prędkość wiatru (11,2 m/s) i należy dopasować do niej opis skutków obserwowanych w terenie. W praktyce szkolnej i egzaminacyjnej najczęściej robi się to przez odniesienie do skali Beauforta, która łączy przedziały prędkości z typowymi efektami (poruszanie gałęzi, konarów, trudność marszu, szkody w drzewostanie).
Odpowiedź "słyszalny w domu, porusza grube konary." pasuje do wiatru, który jest już wyraźnie odczuwalny i powoduje ruch większych elementów drzew (nie tylko drobnych gałązek). Takie sformułowanie wskazuje na poziom, na którym wiatr nie jest jedynie lekkim podmuchem, lecz ma zauważalną energię i może stanowić umiarkowane zagrożenie (np. spadające gałęzie).
Dlaczego pozostałe opisy nie pasują?
- "przenikliwy, porusza gałęzie." jest typowe dla słabszego wiatru. Sam ruch gałęzi (bez wzmianki o grubych konarach i bardziej odczuwalnych skutkach) zwykle odpowiada niższym prędkościom.
- "bardzo silny, łamie mniejsze drzewa." sugeruje poziom szkód, który pojawia się przy znacznie większych prędkościach. Łamanie drzew to skutek charakterystyczny dla silnych wichur, a nie dla wiatru opisanego jako "silny" w codziennych warunkach.
- "bardzo silny, wyrywa drzewa wraz z pniami." odnosi się do zjawisk ekstremalnych. Wyrywanie drzew z korzeniami jest typowe dla bardzo gwałtownych wiatrów/burz i nie jest właściwym opisem dla prędkości 11,2 m/s.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli nie pamiętasz dokładnych granic, oceniaj logikę skutków. Ruch "gałęzi" jest słabszy niż ruch "grubych konarów", a "łamanie" lub "wyrywanie" drzew to już poziom wichury. Wybieraj opis, który jest "pomiędzy" lekkim poruszaniem gałęzi a destrukcyjnymi zniszczeniami.
