Na ekranie radaru morskiego niektóre pomoce nawigacyjne mogą być widoczne nie tylko jako zwykłe echo, ale także jako charakterystyczny znak identyfikacyjny. Tak działa rakon (radarowa pława/znak odpowiadający na zapytanie radarowe): po odebraniu impulsów radaru nadaje on odpowiedź, która na wskaźniku PPI bywa prezentowana jako układ kresek i kropek, czyli kod Morse’a.
Opis "kreska i dwie kropki" odpowiada literze D (—··). W praktyce wachtowej kluczowe jest skojarzenie, że taki alfanumeryczny ślad na obrazie radarowym jest cechą rakonu, a nie zwykłego echa od brzegu czy statku. W pytaniu wskazano dodatkowo, że znak odpowiada literze D, co naprowadza na identyfikację typu sygnału.
- "sygnał rakonu oznaczającego nowe niebezpieczeństwo." – jest zgodny z opisem: rakon identyfikuje się kodem, a litera D jest tu przypisana do nowego niebezpieczeństwa.
- "sygnał dowolnego rakonu." – jest zbyt ogólne. Rakony mogą nadawać różne identyfikatory; w zadaniu podano konkretny wzór (D), więc nie chodzi o dowolny obiekt tego typu.
- "sygnał rakonu oznaczającego tor głębokowodny." – to inna informacja nawigacyjna. Wymagałaby innego identyfikatora/oznaczenia niż podany wzór D.
- "sygnał SART." – SART jest urządzeniem ratunkowym. W obrazie radarowym daje inną, charakterystyczną prezentację (zwykle sekwencję wielu sygnałów/odpowiedzi), a nie pojedynczy znak kodu Morse’a przypisany do pomocy nawigacyjnej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się informacja o "literze" i układzie "kropek i kresek", potraktuj to jako sygnał, że sprawdzana jest znajomość identyfikacji kodem Morse’a (typowe dla rakonów), a nie interpretacja standardowego echa czy wyłącznie sygnałów ratunkowych.
