Na kondensatorach ceramicznych bardzo często spotyka się kod 3-cyfrowy pojemności. Zasada odczytu jest stała: pierwsze dwie cyfry to cyfry znaczące, a trzecia cyfra mówi, ile zer należy dopisać. W tym systemie wartość wyrażona jest w pikofaradach (pF).
Dla oznaczenia "104":
- "10" to część znacząca,
- "4" oznacza dopisanie czterech zer,
- czyli: 10 × 104 pF = 100 000 pF.
Następnie wykonujemy konwersję jednostek:
- 100 000 pF = 100 nF (bo 1 nF = 1000 pF),
- 100 nF = 0,1 µF (bo 1 µF = 1000 nF).
Dlatego poprawna pojemność zamiennika to 0,1 µF.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "10 nF" to typowy błąd skali: jest 10 razy mniejsze niż 100 nF, więc układ filtracji/odsprzęgania może działać gorzej (większe zakłócenia, niestabilność pracy).
- "100 pF" wynika zwykle z błędnego odczytu "104" jako 104 pF (bez zastosowania mnożnika). To wartość aż 1000 razy mniejsza od 0,1 µF.
- "1,0 mF" to wartość skrajnie większa (rzędy wielkości). Taki dobór jest nerealistyczny dla typowego kondensatora ceramicznego w panelu sterowania i w praktyce zmieniłby charakter pracy obwodu (np. czasy filtracji/stałe czasowe).
Ważne praktycznie: kondensator ceramiczny jest niepolaryzowany (potocznie "bipolarny"), więc nie ma znaczenia kierunek wlutowania jak w elektrolitach. Kluczowe jest jednak zachowanie tej samej pojemności (oraz w praktyce także odpowiedniego napięcia pracy i typu dielektryka).
