Cewka zapłonowa w układzie zapłonowym silnika o zapłonie iskrowym pełni rolę źródła impulsu wysokiego napięcia. W praktyce jest to element wykorzystujący zjawisko indukcji elektromagnetycznej i zasadę działania transformatora: ma uzwojenie pierwotne i wtórne. Sterowanie prądem w uzwojeniu pierwotnym powoduje narastanie pola magnetycznego, a szybkie przerwanie/zmiana prądu skutkuje powstaniem w uzwojeniu wtórnym impulsu napięcia o dużo większej wartości niż w instalacji pojazdu.
Odpowiedź "wytworzenie wysokiego napięcia." jest poprawna, ponieważ to właśnie wysokie napięcie jest warunkiem koniecznym do przebicia przerwy na elektrodach świecy w komorze spalania. Dopiero na świecy, przy odpowiednich warunkach (szczelina, ciśnienie, skład mieszanki), dochodzi do przeskoku iskry.
- "zabezpieczenie przed przepięciem." jest niepoprawne: ochrona przeciwprzepięciowa jest realizowana przez inne elementy i rozwiązania układowe; cewka zapłonowa nie jest projektowana jako zabezpieczenie, lecz jako element wytwarzający impuls zapłonowy.
- "wytworzenie wysokiego natężenia prądu." jest mylące: w kontekście zapłonu kluczowe jest wysokie napięcie, a nie "wysoki prąd" jako podstawowa funkcja. Pomyłka często wynika z mieszania pojęć napięcia i natężenia.
- "wytworzenie iskry zapłonowej." jest zbyt daleko idącym uproszczeniem: iskra powstaje na świecy zapłonowej, natomiast cewka dostarcza warunek energetyczny (wysokie napięcie) umożliwiający jej powstanie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach występują pojęcia napięcie i natężenie, zwróć uwagę, które z nich jest krytyczne dla "przeskoku iskry" — to niemal zawsze prowadzi do wyboru wysokiego napięcia.
