Wielkość wydobycia dobowego ze ściany kombajnowej (Wd) w praktyce planowania produkcji wyznacza się ze wzoru, który obejmuje zarówno podstawowe parametry opisujące ścianę i postęp robót, jak i współczynniki korygujące wpływ warunków rzeczywistych. Dlatego poprawny zapis zawiera iloczyn kilku wielkości oraz współczynnik liczbowy 1,3, a także współczynnik φ.
Odpowiedź Wd = 1,3 · L · h · pd · φ jest poprawna, ponieważ jest kompletna: ma część "bazową" (zależną od parametrów ściany i parametrów eksploatacyjnych) oraz dodatkowe człony uwzględniające korektę/uzmiennienie warunków pracy, co jest typowe w wzorach stosowanych do planowania i bilansowania wydobycia.
Pozostałe propozycje są niepoprawne z powodów konstrukcyjnych:
- Wersja bez 1,3 (L · h · pd · w) zastępuje jeden z członów innym symbolem i usuwa współczynnik korekcyjny. Taki zapis może wyglądać "logicznie" jako iloczyn parametrów, ale nie odpowiada wzorowi używanemu do dobowego wydobycia ściany kombajnowej w tym ujęciu.
- Wersja z w zamiast pd (1,3 · L · h · w · φ) ma współczynniki, ale wprowadza inny parametr w miejsce właściwego symbolu, przez co opisuje inną wielkość lub miesza oznaczenia. To typowy błąd wynikający z mylenia podobnych wzorów.
- Wersja skrócona (L · h · pd) pomija współczynniki i jest zbyt uproszczona; w planowaniu wydobycia zwykle stosuje się zależność uwzględniającą realne warunki pracy, stąd obecność dodatkowych współczynników.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach "ze wzoru" warto sprawdzić, czy w zapisie występują wszystkie elementy typowe dla wielkości dobowych (parametry geometryczne/eksploatacyjne + współczynniki korekcyjne), a nie tylko "najprostszy" iloczyn kilku symboli.
