Wielokrotne kopiowanie nagrania techniką analogową (czyli tworzenie kolejnych kopii z poprzedniej kopii) prowadzi do tzw. straty generacyjnej. W praktyce oznacza to, że każda kolejna generacja niesie ze sobą dodatkowe niedoskonałości toru: szum własny urządzeń, szum nośnika oraz ograniczenia wynikające z charakterystyk zapisu i odczytu.
Dlaczego poprawne jest: "ograniczenie zapisanego pasma częstotliwości i wzrost poziomu szumów."
W analogu nie ma idealnego, bitowego odwzorowania sygnału. Podczas kopiowania do istniejącego sygnału dodaje się kolejny "wkład" szumów, a jednocześnie skrajne częstotliwości (zwłaszcza na krańcach pasma) są zwykle przenoszone gorzej niż w oryginale. Efektem odsłuchowym bywa narastające zaszumienie oraz coraz mniej czytelne detale i mniejsza "przejrzystość" brzmienia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepełne lub mylące:
- "sukcesywny spadek dynamiki nagrania." – dynamika może się pogarszać, ale zwykle jest to skutek wtórny narastania szumu (spada użyteczny odstęp sygnał–szum). Sama dynamika nie opisuje wprost typowego, równoległego zawężania pasma, więc odpowiedź jest zbyt zawężona.
- "degradację wyłącznie wysokich częstotliwości." – w praktyce często najszybciej zauważa się utratę "góry", ale słowo wyłącznie czyni odpowiedź błędną: degradacja obejmuje również narastanie szumu i może dotyczyć także innych elementów (np. zniekształceń, przesunięć fazy, spadku czytelności transjentów).
- "obniżanie poziomu nagrania." – poziom można skorygować wzmocnieniem, ale nie usuwa to dodanego szumu ani nie przywraca utraconego pasma. Problemem nie jest sam spadek poziomu, tylko pogorszenie jakości (SNR i pasma) w kolejnych generacjach.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "wielokrotne kopiowanie analogowe", myśl o dwóch najczęstszych skutkach: więcej szumu i mniej pasma/detali. To klasyczny opis straty generacyjnej.
