Opis wskazuje na sytuację, w której podwładni mają prawo udziału w podejmowaniu decyzji, natomiast menedżer określa cel działania i w ten sposób nadaje kierunek pracy zespołu. Taki zestaw cech jest typowy dla stylu demokratycznego (partycypacyjnego), gdzie przełożony nie działa w pełni "ręcznie", lecz włącza pracowników w analizę problemów, proponowanie rozwiązań i wybór wariantu działania.
Dlaczego nie pozostałe odpowiedzi?
- "Autokratyczny" – w tym stylu dominują decyzje podejmowane jednoosobowo przez kierownika, a udział pracowników w decydowaniu jest ograniczony do wykonywania poleceń. Opis z pytania akcentuje właśnie współdecydowanie, więc nie pasuje do autokracji.
- "Nieingerujący" – ten styl oznacza bardzo małą ingerencję przełożonego w pracę zespołu, w tym słabe ukierunkowanie i ograniczoną kontrolę. W pytaniu menedżer jednak określa cel działania, czyli nadaje ramy i kierunek, co jest silniejsze niż typowe "pozostawienie spraw zespołowi".
- "Liberalny" – w wielu ujęciach bywa używany potocznie jako zbliżony do stylu swobodnego/"laissez-faire". Ponieważ w zestawie odpowiedzi występuje osobno "nieingerujący", odpowiedź "liberalny" nie odpowiada jednoznacznie opisowi współdecydowania z jednoczesnym wyznaczeniem celu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa-klucze typu "udział w decyzjach", "konsultacje", "wspólne ustalenia", najczęściej prowadzi to do stylu demokratycznego. Gdy dominuje "polecenie", "jednoosobowa decyzja" – to autokratyczny, a gdy "pełna swoboda bez kierunku i kontroli" – nieingerujący.
