W produkcji ziemniaka na wczesny zbiór kluczowa jest prawidłowa sekwencja prac, bo część działań wykonuje się zanim roślina trafi do gleby. Dlatego poprawny układ zaczyna się od materiału sadzeniowego.
- Przygotowanie sadzeniaków – obejmuje selekcję i przygotowanie zdrowego materiału do sadzenia. To etap wyjściowy, bez którego nie da się rozpocząć produkcji.
- Podkiełkowanie – typowe w technologii wczesnej, przyspiesza wschody i skraca czas do zbioru, więc logicznie następuje przed sadzeniem.
- Sadzenie – dopiero po przygotowaniu i ewentualnym podkiełkowaniu sadzeniaki umieszcza się w glebie.
- Nawożenie – w praktyce może być wykonywane przedsiewnie, w trakcie sadzenia lub pogłównie; w ujęciu "kolejności prac" jest jednak elementem technologii po etapie przygotowania i sadzenia, a przed zbiorem.
- Pielęgnacja uprawy – obejmuje zabiegi utrzymujące łan w dobrej kondycji (np. mechaniczne odchwaszczanie, obsypywanie/redlenie, kontrola stanu plantacji).
- Zbiór – kończy cykl produkcyjny.
Dlaczego pozostałe propozycje nie pasują? Odpowiedzi zawierające sformułowania typu zwalczanie alternariozy, zwalczanie zarazy czy zwalczanie stonki mieszają interwencyjną ochronę roślin z podstawową, planową sekwencją prac. Choroby i szkodniki mogą pojawić się w różnych momentach sezonu, a zabiegi wykonuje się zależnie od warunków i zagrożenia, więc nie stanowią "sztywnego" etapu rozpoczynającego technologię. Dodatkowo odpowiedzi z odwróconą kolejnością (np. sadzenie przed przygotowaniem sadzeniaków) są nielogiczne technologicznie.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy kolejności prac, najpierw ustaw etapy "od materiału" (sadzeniaki), potem "w polu" (sadzenie, nawożenie/pielęgnacja), a na końcu "wynik" (zbiór). Zabiegi ochronne traktuj jako zależne od sytuacji, chyba że pytanie wprost wymaga ich chronologii.
