Konto korygujące (konto kontra) służy do skorygowania wartości wykazywanej na innym koncie bilansowym, najczęściej po to, aby pokazać w sprawozdaniu wartość netto obok wartości brutto. Typowym przykładem w rachunkowości jest para: "Środki trwałe" (wartość brutto) oraz "Umorzenie środków trwałych" (skumulowane umorzenie).
Odpowiedź "Umorzenie środków trwałych" jest poprawna, ponieważ to konto gromadzi dotychczasowe odpisy umorzeniowe i koryguje (zmniejsza) wartość środków trwałych wykazywaną na koncie podstawowym. Dzięki temu można ustalić wartość netto środka trwałego jako różnicę pomiędzy wartością początkową a umorzeniem.
Pozostałe odpowiedzi nie spełniają definicji konta korygującego w tym znaczeniu:
- "Środki trwałe oddane w leasing" opisuje szczególną grupę środków trwałych/zdarzeń związanych z leasingiem, ale nie jest typowym kontem kontra zmniejszającym wartość innego konta. To raczej konto rzeczowe/analityczne lub ewidencyjne, zależnie od przyjętego planu kont.
- "Rozliczenia międzyokresowe przychodów" to odrębna kategoria rozliczeń (najczęściej po stronie pasywów), służąca do ujęcia przychodów przypadających na przyszłe okresy. Nie jest kontem korygującym wartość środka trwałego ani typowym kontem kontra dla jednego, wskazanego aktywa.
- "Zapasy obce" dotyczą ewidencji zapasów nienależących do jednostki (np. w komis lub w przechowaniu) i co do zasady nie pełnią roli konta korygującego wartość innego konta bilansowego.
Wskazówka egzaminacyjna: konta korygujące często rozpoznasz po tym, że występują w parach z kontem podstawowym (np. umorzenie/odpis aktualizujący) i służą do przejścia z wartości brutto na netto.
