Określenie "Karta Wenecka" odnosi się do międzynarodowego dokumentu doktrynalnego, który formułuje zasady postępowania przy konserwacji i restauracji zabytków oraz miejsc o wartości historycznej. W praktyce ochrony dziedzictwa (w tym krajobrazu kulturowego) taki dokument pełni rolę punktu odniesienia: porządkuje pojęcia, wskazuje kierunek działań i pomaga uzasadniać decyzje konserwatorskie.
Odpowiedź "Międzynarodowa Karta Ochrony i Konserwacji Miejsc Historycznych" została wskazana jako "Karta Wenecka", ponieważ to właśnie karta odnoszona do Wenecji jest powszechnie kojarzona z zasadami konserwacji/restauracji zabytków i miejsc zabytkowych.
Pozostałe propozycje są mylące, bo także dotyczą ochrony dziedzictwa lub krajobrazu, ale nie są "Kartą Wenecką":
- "Konwencja o ochronie światowego dziedzictwa kulturowego i naturalnego" to dokument konwencyjny dotyczący ochrony dziedzictwa światowego; ma inny charakter (konwencja) i inną nazwę niż "Karta Wenecka".
- "Europejska konwencja krajobrazowa" dotyczy krajobrazu w ujęciu europejskim i polityk krajobrazowych; nie jest kartą konserwatorską z Wenecji.
- "Karta Aten" to inny dokument (inna "karta" i inne miasto w nazwie), więc wybór jej wynika zwykle z błędnego skojarzenia: "karta" = "dowolna karta doktrynalna".
W nauce do egzaminu warto zapamiętać różnicę: karta zwykle oznacza dokument doktrynalny (zbiór zasad), a konwencja – akt międzynarodowy o innym mechanizmie wdrażania. To ułatwia eliminowanie odpowiedzi opartych wyłącznie na "ogólnym temacie ochrony".
