Silnik indukcyjny (asynchroniczny) jest maszyną prądu przemiennego, w której moment elektromagnetyczny powstaje na skutek indukowania prądów w wirniku przez wirujące pole magnetyczne stojana. Z tego powodu najbardziej charakterystycznym elementem konstrukcyjnym wielu silników indukcyjnych jest wirnik klatkowy (tzw. "klatka" z prętów połączonych pierścieniami).
Dlaczego "wirnik klatkowy" jest poprawny?
To klasyczna, powszechnie stosowana konstrukcja: prosta, trwała i praktycznie bezobsługowa. Wirnik nie potrzebuje doprowadzania prądu przez szczotki (brak komutatora), a prądy wirnika powstają w nim samoczynnie wskutek zjawiska indukcji.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Szczotki – występują w silnikach komutatorowych (np. prądu stałego lub uniwersalnych). W typowym silniku indukcyjnym nie ma szczotek ani komutatora, więc ten element nie jest dla niego charakterystyczny.
- Wirnik saliencyjny (o wyraźnych biegunach) – kojarzy się głównie z maszynami synchronicznymi, gdzie geometria wirnika i bieguny są istotne dla pracy synchronicznej. W silniku indukcyjnym "typową" odpowiedzią egzaminacyjną jest wirnik klatkowy.
- Magnes trwały – jest charakterystyczny dla silników z magnesami trwałymi (np. synchronicznych PMSM/BLDC). Silnik indukcyjny standardowo nie wymaga magnesów trwałych w wirniku.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się "szczotki" i "wirnik klatkowy", zwykle chodzi o rozróżnienie silnika komutatorowego od indukcyjnego. Indukcyjny = brak szczotek + często wirnik klatkowy.
