W przedziale wieku 1–2 lata następuje intensywny rozwój mowy ekspresyjnej. Charakterystycznym krokiem jest przejście od używania pojedynczych słów do łączenia dwóch słów w krótkie wypowiedzi (tzw. wypowiedzi dwuwyrazowe). Takie połączenia pojawiają się często bliżej końca 2. roku życia (około 18–24 miesięcy) i stanowią ważny sygnał, że dziecko zaczyna budować proste relacje znaczeniowe, np. sprawca–czynność ("tata idź"), prośba–obiekt ("daj misia").
Odpowiedź "Dziecko zaczyna mówić pojedynczymi słowami." opisuje wcześniejszy etap, typowo związany z okolicą pierwszych urodzin. W wieku 1–2 lata dziecko może oczywiście nadal używać pojedynczych słów, ale nie jest to najbardziej diagnostyczny wyróżnik dla całego zakresu 1–2 lata.
Odpowiedź "Dziecko potrafi powtarzać proste słowa, ale nie łączy ich w zdania." może pasować do części dzieci na początku 2. roku życia, jednak nie jest to klasyczny, "docelowy" kamień milowy dla tego okresu i bywa zbyt zależna od indywidualnych różnic oraz warunków (np. ekspozycji językowej).
Odpowiedź "Dziecko zaczyna używać pełnych zdań i rozumie proste instrukcje." łączy dwa zjawiska. Rozumienie prostych poleceń może pojawiać się stosunkowo wcześnie, ale pełne zdania (bardziej złożone składniowo) są zwykle typowe dla późniejszego wieku niż 1–2 lata. W praktyce gabinetu protetyka słuchu taka wiedza pomaga oceniać, czy rozwój komunikacji jest spójny z wiekiem i czy nie ma przesłanek do pilniejszej diagnostyki słuchu oraz wczesnej interwencji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz przedział 1–2 lata, szukaj odpowiedzi o "dwuwyrazowych wypowiedziach", a nie o pierwszych słowach (wcześniej) ani o pełnych zdaniach (później). Pamiętaj też o dużej zmienności rozwoju i o wpływie słuchu na tempo nabywania mowy.
