Jeśli fazą rozproszoną są cząstki ciała stałego, a fazą rozpraszającą jest gaz, mamy do czynienia z układem typu aerozol (np. dym, pył, kurz w powietrzu). W takim układzie rozdzielanie polega na oddzieleniu cząstek stałych od strumienia gazu.
Filtracja jest właściwą metodą, ponieważ wykorzystuje przegrodę filtracyjną (materiał porowaty), na której cząstki stałe są zatrzymywane, a gaz przechodzi dalej. To dokładnie odpowiada sytuacji "stałe w gazie" i jest powszechnie stosowane w praktyce laboratoryjnej (np. filtry w wentylacji, dygestoriach, pobornikach pyłu).
Pozostałe metody nie pasują do podanego układu:
- Destylacja wymaga mieszaniny, w której rozdział opiera się na różnicach temperatur wrzenia i zachodzi przez odparowanie oraz skraplanie. To typowe dla cieczy (lub cieczy z lotnymi składnikami), a nie dla cząstek stałych rozproszonych w gazie.
- Dekantacja polega na zlewaniu cieczy znad osadu lub rozdzielaniu niemieszających się cieczy po wytworzeniu warstw. Jest więc charakterystyczna dla układów z fazą ciekłą, których w pytaniu nie ma.
- Sedymentacja to opadanie cząstek pod wpływem grawitacji w ośrodku (najczęściej w cieczy) i tworzenie osadu. W gazie cząstki mogą opadać, ale w kontekście podstawowych metod laboratoryjnych rozdział aerozolu standardowo ujmuje się jako filtrację, a nie sedymentację.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw nazwij układ (stałe w gazie = aerozol), potem dobierz metodę, która działa dla danej pary stanów skupienia. Dla "stałe + gaz" najbardziej typowy wybór to filtracja.
