W pytaniu trzeba rozpoznać akcesoria mikrobiologiczne używane do przenoszenia i rozprowadzania materiału (inokulum) na podłożach hodowlanych. Kluczowe jest porównanie części roboczej każdego narzędzia, a nie samego uchwytu.
Eza to narzędzie zakończone pętlą (tzw. oczkiem). Taki kształt ułatwia nabranie niewielkiej ilości zawiesiny i wykonywanie posiewu kreskowego na podłożu stałym.
Igła bakteriologiczna ma zakończenie proste i ostre, bez pętli. Stosuje się ją m.in. do nakłuwania podłoży, przenoszenia pojedynczych kolonii lub pracy, gdy potrzebna jest precyzyjna, punktowa inokulacja.
Głaszczka (łopatka/spreader) ma końcówkę umożliwiającą równomierne rozprowadzenie materiału po powierzchni podłoża (np. przy posiewie powierzchniowym). Zwykle wygląda inaczej niż eza i igła, bo nie jest to "drucik z końcówką", tylko narzędzie do "rozsmarowania".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Opcje z rurką Durhama są błędne, bo rurka Durhama to mała rurka stosowana w probówkach do wykrywania gazu w fermentacji, a nie typowe narzędzie do posiewu jak eza/igła/głaszczka.
- Opcje zamieniające miejscami ezę i igłę wynikają z nieuwagi na to, czy końcówka tworzy pętlę (eza), czy jest prosta (igła).
- Opcje zamieniające głaszczkę z drucikami do posiewu wynikają z mylenia funkcji: głaszczka służy do rozprowadzania po powierzchni, a eza/igła do przenoszenia i nacinania/nakłuwania.
Wskazówka egzaminacyjna: przy takich zadaniach najpierw nazwij w myślach kształt końcówki (pętla / prosta igła / łopatka do rozsmarowania), a dopiero potem dopasuj nazwę.
