W języku IL (Instruction List) część instrukcji odpowiada za sterowanie przepływem wykonania programu, podobnie jak w językach asemblerowych. Jeżeli celem jest wykonanie skoku do wskazanej etykiety (label), stosuje się operator JMP wraz z nazwą etykiety, np. JMP FUN_1.. Taka instrukcja powoduje, że dalsze wykonywanie programu jest kontynuowane od miejsca oznaczonego etykietą FUN_1 (czyli następuje zmiana kolejności wykonywania rozkazów).
Pozostałe propozycje nie pasują do polecenia, ponieważ oznaczają inne mechanizmy:
- LD FUN_1. – LD służy do ładowania wartości (np. stanu sygnału/zmiennej) do akumulatora logiki/warunku. To instrukcja "danych/warunku", a nie instrukcja zmiany przepływu. Sama w sobie nie przenosi wykonania do etykiety.
- CAL FUN_1. – CAL dotyczy wywołania bloku (np. funkcji, bloku funkcyjnego lub podprogramu – zależnie od implementacji). Wywołanie oznacza wejście do bloku i późniejszy powrót po jego zakończeniu, czyli to inny mechanizm niż skok do etykiety w tym samym ciągu instrukcji.
- RET FUN_1. – RET jest związany z powrotem z podprogramu/bloku do miejsca wywołania. Nie jest to instrukcja skoku do dowolnej etykiety; dodatkowo dopisywanie etykiety przy RET jest typowo nielogiczne w kontekście "skoku do etykiety".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się sformułowanie "skok do etykiety", szukaj instrukcji skoku (np. bezwarunkowego). Gdy pojawia się "wywołanie funkcji/bloku", wtedy właściwe są instrukcje typu CALL/CAL. Rozróżnienie tych dwóch pojęć jest kluczowe przy czytaniu i diagnozowaniu logiki PLC.
