KWALIFIKACJA INF2 + INF3 - CZERWIEC 2013

PYTANIE NR 41.
Wskaż poprawny adres hosta w podsieci, w której pracuje ponad 300 komputerów przy założeniu, że obowiązuje adresowanie klasowe IPv4.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Adres 132.10.10.2 jest poprawnym adresem hosta w sieci, w której ma działać ponad 300 komputerów przy adresowaniu klasowym. Pierwszy oktet 132 wskazuje klasę B (domyślnie /16), co daje 65 534 użyteczne adresy hostów. Pozostałe adresy są klasy C (domyślnie /24), a ta klasa pozwala tylko na 254 hosty.

Pełne wyjaśnienie:

Warunek "ponad 300 komputerów" oznacza, że potrzeba co najmniej 301 użytecznych adresów hostów w jednej sieci/podsieci. W adresowaniu klasowym IPv4 rozmiar części hosta wynika z klasy adresu (domyślnej maski), a nie z prefiksu dobieranego elastycznie jak w CIDR.

Klasy adresów (w ujęciu klasowym):

  • Klasa A: pierwszy oktet 1–126, domyślnie /8
  • Klasa B: pierwszy oktet 128–191, domyślnie /16
  • Klasa C: pierwszy oktet 192–223, domyślnie /24

Dla klasy C (maska /24) liczba bitów hosta to 8, więc użytecznych hostów jest 2^8 − 2 = 254. To nie spełnia wymogu "ponad 300 komputerów", więc adresy z zakresów klasy C nie pasują do takiej sieci w modelu klasowym.

Adres 132.10.10.2 ma pierwszy oktet 132, czyli należy do klasy B (maska domyślna /16). Wtedy część hosta ma 16 bitów, a liczba użytecznych hostów wynosi 2^16 − 2 = 65 534, co zdecydowanie spełnia wymaganie. Dodatkowo końcówka ".10.2" w części hosta nie wskazuje na adres sieci (same zera) ani na rozgłoszeniowy (same jedynki), więc jest to poprawny adres hosta.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne w tym zadaniu?

  • 196.15.2.4 – pierwszy oktet 196 oznacza klasę C (/24), a ta klasa daje maksymalnie 254 hosty.
  • 214.192.16.1 – 214 to także klasa C (/24), więc limit hostów pozostaje 254.
  • 220.150.10.6 – 220 również należy do klasy C (/24), z tym samym ograniczeniem liczby hostów.

Wskazówka egzaminacyjna: przy zadaniach "adresowanie klasowe" najpierw spójrz na pierwszy oktet, ustal klasę, przypisz domyślną maskę i dopiero potem porównaj wymaganą liczbę hostów z możliwościami danej klasy.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Adresowanie klasowe IPv4 to historyczny podział adresów na klasy (A, B, C) wyznaczany przez pierwszy oktet. Z klasą powiązana jest domyślna maska (/8, /16 lub /24), co z góry narzuca liczbę możliwych hostów. W praktyce współcześnie częściej spotyka się CIDR, ale na egzaminach bywa wymagany model klasowy.
Patrzysz na pierwszy oktet: 1–126 oznacza klasę A, 128–191 klasę B, a 192–223 klasę C. Dzięki temu od razu wiesz, jaka jest domyślna maska w modelu klasowym. To najszybszy krok do oceny, czy dana sieć pomieści wymaganą liczbę komputerów.
Klasa C ma domyślną maskę /24, czyli 8 bitów na hosty. Daje to 2^8 = 256 adresów, ale dwa są specjalne (adres sieci i rozgłoszeniowy), więc zostaje 254 użytecznych hostów. Skoro potrzeba ponad 300 komputerów, sieć klasy C w modelu klasowym nie spełnia wymagań.
Stosujesz wzór: 2^n − 2, gdzie n to liczba bitów hosta. Dla /24 host ma 8 bitów: 2^8 − 2 = 254. Dla /16 host ma 16 bitów: 2^16 − 2 = 65 534. Odjęcie 2 wynika z zarezerwowania adresu sieci i adresu rozgłoszeniowego.
W klasie B domyślna maska to /16, więc część sieci to 132.10, a część hosta to 10.2. Adres hosta nie może mieć całej części hosta równej 0 (adres sieci) ani równej 1 (adres rozgłoszeniowy). Tutaj część hosta nie jest ani zerowa, ani "maksymalna", więc to poprawny adres hosta.
W modelu klasowym przyjmuje się domyślne maski: dla klasy A jest to /8 (255.0.0.0), dla klasy B /16 (255.255.0.0), a dla klasy C /24 (255.255.255.0). Te maski determinują rozmiar sieci i liczbę możliwych hostów bez dodatkowego "cięcia" sieci na podsieci.
W nowoczesnych sieciach dominują CIDR i VLSM, bo pozwalają dobrać prefiks do potrzeb (np. /23, /22 itd.). Adresowanie klasowe jest dziś głównie pojęciem dydaktycznym i historycznym, ale nadal może pojawiać się w zadaniach egzaminacyjnych, aby sprawdzić rozumienie podstaw IPv4.
Najczęstsze błędy to: nieuwzględnianie, że w /24 jest tylko 254 hosty (a nie 256), pomijanie warunku "adresowanie klasowe" i liczenie jak w CIDR, oraz ocenianie adresu po "wyglądzie" zamiast po pierwszym oktecie. Pomaga rutyna: klasa → maska → liczba hostów → weryfikacja adresu hosta.
W modelu klasowym wybierasz klasę B wtedy, gdy potrzebujesz więcej niż 254 hostów w jednej sieci (bo klasa C ma limit 254). Klasa B oferuje znacznie większą pulę hostów dzięki masce /16. Na egzaminie sygnałem do klasy B jest właśnie wymóg liczby hostów przekraczający możliwości klasy C.
Najpierw odrzuć wszystkie adresy z pierwszym oktetem 192–223 (klasa C), bo /24 daje tylko 254 hosty. Następnie sprawdź, czy pozostały adres jest klasy B (128–191) i czy nie jest adresem specjalnym (sieci lub rozgłoszeniowym). Ta procedura jest szybka i minimalizuje pomyłki.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 46% zdających egzamin. trudne

Według specjalistów z branży: "Adres 132.10.10.2 jest poprawnym adresem hosta w sieci, w której ma działać ponad 300 komputerów przy adresowaniu klasowym."

Źródła:

  • RFC 791: Internet Protocol, DARPA Internet Program Protocol Specification, September 1981 (sekcje dot. adresowania IPv4 i pola adresu)
  • RFC 950: Internet Standard Subnetting Procedure, August 1985 (podstawy podsieci i adresów specjalnych)
  • Cisco Learning Network / Cisco documentation: IPv4 Addressing and Subnetting (materiały dydaktyczne o klasach adresów i domyślnych maskach) – brak jednej stabilnej wersji w ramach odpowiedzi; wymagane sprawdzenie w aktualnym kursie Cisco Networking Academy

Materiały:

  • Dokumentacja podstaw IPv4: opis formatu adresu i podziału na sieć/host
  • Materiały szkolne o klasach adresów IPv4 i domyślnych maskach
  • Ćwiczenia rachunkowe: obliczanie liczby hostów dla /8, /16, /24 oraz rozpoznawanie adresu sieci i broadcast

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego