KWALIFIKACJA HGT2 + HGT12 - CZERWIEC 2006 (test 2)

PYTANIE NR 14.
Wskaż potrawę, dla której przedstawiono normatyw surowcowy na 4 porcje.
Ilustracja przedstawia tabelę z normatywem surowcowym dla potrawy, prawdopodobnie zrazów zawijanych, co jest zgodne z
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Normatyw surowcowy pozwala rozpoznać danie po rodzaju mięsa, dodatkach i technice. Zrazy zawijane to plastry wołowiny z farszem, zwijane w rolady i duszone w sosie, więc taki normatyw dla 4 porcji odpowiada tej potrawie. W pozostałych propozycjach zwykle nie występuje zawijanie z farszem.

Pełne wyjaśnienie:

Normatyw surowcowy to zestawienie surowców (oraz ich ilości) potrzebnych do przygotowania określonej liczby porcji. W zadaniach egzaminacyjnych potrawę identyfikuje się, porównując charakterystyczne elementy receptury: rodzaj i postać mięsa, obecność farszu, dodatki smakowe oraz typową technikę obróbki.

Odpowiedź "Zrazy zawijane." jest poprawna, ponieważ ta potrawa opiera się na plastrach wołowiny, które są nadziewane farszem, następnie zawijane (formowane w rolady), obsmażane i zwykle duszone w sosie. Jeśli w normatywie widać składniki kojarzone z nadzieniem oraz przygotowaniem rolad, wskazuje to właśnie na zrazy zawijane.

Odpowiedź "Rumsztyk." jest nieprawidłowa, bo rumsztyk to zasadniczo porcja mięsa smażona (kotlet/porcja z wołowiny), bez typowego etapu nadziewania i zwijania w rolady.

Odpowiedź "Befsztyk wołowy." również nie pasuje: befsztyk to klasyczny wyrób z wołowiny przygotowywany najczęściej jako porcja smażona lub grillowana, bez farszu i bez formowania zrazów.

Odpowiedź "Zrazy wołowe bite." jest myląco podobna nazwą, jednak "bite" wskazuje na inną formę przygotowania (rozbite płaty mięsa, zwykle bez typowego zwijania z nadzieniem). W praktyce egzaminacyjnej kluczowe rozróżnienie to obecność farszu i etap zawijania, który jest cechą zrazów zawijanych.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw szukaj w normatywie cech unikatowych (np. składniki farszu, elementy do wiązania/zawijania, technika duszenia), a dopiero potem dopasowuj nazwę potrawy.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Normatyw surowcowy to zestawienie surowców i ich ilości potrzebnych do wykonania określonej liczby porcji potrawy. Służy do planowania zakupów, kontroli zużycia oraz standaryzacji receptur. Na egzaminie pomaga rozpoznać danie po typowych składnikach i technologii.
Najpierw szukaj składników "wyróżniających" (np. elementów farszu, charakterystycznych dodatków, rodzaju mięsa i jego postaci). Potem połącz je z typową techniką: smażenie, duszenie, pieczenie, zawijanie. Na końcu porównaj to z nazwami potraw w odpowiedziach.
Farsz jest cechą technologii zrazów zawijanych: nadaje smak, wilgotność i strukturę potrawie, a także odróżnia ją od porcji mięsa smażonych bez nadzienia. Obecność składników farszu w normatywie jest ważną wskazówką identyfikacyjną.
Zrazy zawijane to plastry mięsa z nadzieniem, które są zwijane w rolady i zwykle duszone w sosie. Zrazy bite kojarzy się z rozbitym płatem mięsa przygotowanym bez typowego etapu nadziewania i zawijania. W normatywie szukaj więc oznak farszu i "rolady".
Nie w typowym ujęciu recepturowym. Befsztyk to zwykle porcja wołowiny smażona lub grillowana, bez farszu i bez zwijania w rolady. Jeśli normatyw wskazuje elementy nadzienia i zawijania, bardziej pasuje to do zrazów zawijanych niż do befsztyku.
Stosuje się je przy planowaniu produkcji (np. na bankiety), przy zamówieniach surowców, w rozliczeniach magazynowych oraz w kontroli kosztów. Normatyw zapewnia powtarzalność porcji i jakości. W szkolnej pracowni ułatwia naukę porcjowania i czytania dokumentacji.
Częste błędy to: skupienie się tylko na rodzaju mięsa (np. "wołowina") i pominięcie składników farszu, nieuwzględnienie techniki (smażenie vs duszenie), oraz wybór odpowiedzi na podstawie znajomości nazwy, a nie na podstawie analizy listy surowców.
Zwykle nie zmienia rodzaju potrawy, ale zmienia ilości surowców. Do identyfikacji dania kluczowe są składniki i ich funkcja w technologii (np. farsz, sos, dodatki). Liczba porcji jest ważna bardziej przy przeliczeniach i planowaniu produkcji niż przy samej nazwie potrawy.
W praktyce szkolnej oba kojarzą się z porcjami wołowiny przygotowywanymi na patelni lub grillu, bez farszu i bez zwijania. Jeśli w normatywie nie ma składników charakterystycznych dla nadzienia, wtedy rozważ te nazwy; jeśli są, szukaj raczej potraw typu zrazy zawijane.
Najlepiej ćwiczyć na kartach recepturowych: czytaj normatywy i próbuj nazwać potrawę, a potem odwrotnie — dla nazwy wypisz typowe surowce. Ucz się "cech unikatowych" potraw (farsz, panierka, duszenie w sosie), bo to najszybciej prowadzi do poprawnej identyfikacji.
info

Około 54% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że normatyw surowcowy pozwala rozpoznać danie po rodzaju mięsa, dodatkach i technice.

Materiały:

  • Podręczniki do technologii gastronomicznej (działy: potrawy z mięsa wołowego, duszenie, farsze)
  • Zestawy kart recepturowych i normatywów surowcowych stosowane w szkolnych pracowniach gastronomicznych
  • Materiały ćwiczeniowe z rozpoznawania potraw po wykazie surowców (testy/arkusze)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego