Rozpoznanie regionu ze zdjęcia w geografii turystycznej opiera się na cechach rzeźby terenu i "sygnaturach krajobrazowych" typowych dla danych pasm.
Tatry wyróżniają się w Polsce krajobrazem wysokogórskim (alpejskim): duże deniwelacje na krótkim dystansie, ostre grzbiety i turnie, strome ściany skalne, rumowiska skalne, często także wyraźne formy polodowcowe w dolinach. To sprawia, że fotografia z dominującą skalistą, poszarpaną sylwetą gór zwykle wskazuje właśnie Tatry.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej trafne:
- Beskidy – to góry średnie, z reguły o łagodniejszych, bardziej kopulastych wierzchołkach i większym udziale lasów na stokach; skaliste, ostre granie występują znacznie rzadziej.
- Bieszczady – również mają charakter gór średnich; typowe są rozległe grzbiety i połoniny, a nie "alpejskie" turnie i ściany.
- Roztocze – to kraina wyżynna, kojarzona z pagórkowatą rzeźbą i wąwozami, ale bez cech wysokogórskich.
W praktyce egzaminacyjnej warto szukać na zdjęciu cech "rozstrzygających": ostrości grani, dominacji skał, stromizny zboczy oraz ogólnego "surowego" charakteru krajobrazu. Jeśli te elementy przeważają, najbardziej prawdopodobnym wyborem są Tatry.
