Ciasto parzone (fr. pâte à choux) to masa przygotowywana w charakterystyczny sposób: mąkę wsypuje się do zagotowanej wody (lub mieszanki wody i mleka) z dodatkiem tłuszczu i energicznie miesza, aby mąka została zaparzona. Po lekkim przestudzeniu dodaje się jaja, uzyskując gładką, plastyczną masę do wyciskania.
Podczas wypieku wyroby z ciasta parzonego zwiększają objętość przede wszystkim dzięki parze wodnej. W efekcie w środku tworzy się typowa pustka, którą później łatwo wypełnić kremem, bitą śmietaną czy nadzieniem.
Dlatego poprawnym wyborem będzie wyrób, który technologicznie jest wykonywany z ciasta parzonego, np. ciastka w kształcie łabędzi (odmiana ptysia formowana i nacinana tak, aby przypominała łabędzia).
Odpowiedzi niepoprawne w tego typu pytaniach zwykle dotyczą wyrobów z innych ciast, np.:
- biszkoptowego (spulchnianie pianą jajową, struktura miękka i porowata),
- kruchego (wysoki udział tłuszczu, kruchość, brak pustego wnętrza),
- drożdżowego (spulchnianie fermentacją drożdżową, inny smak i miękisz).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach widzisz ptysie/eklerki/profiterolki/łabędzie, to są to klasyczne przykłady asortymentu z ciasta parzonego. Gdy pojawiają się pączki, babki, biszkopty czy kruche tartaletki, to najczęściej oznacza inne rodzaje ciasta.
