Najmniej przewidywalne i wymagające największej elastyczności jest światło zastane, ponieważ fotograf zwykle nie ma nad nim pełnej kontroli. Zależy ono od warunków sceny i otoczenia: pory dnia, pogody, kierunku padania światła, odbić od ścian oraz tego, czy w kadrze występuje oświetlenie mieszane (np. światło dzienne i żarowe/świetlówkowe).
W praktyce oznacza to konieczność szybkich decyzji: zmiany czasu naświetlania, przysłony i ISO, kontroli prześwietleń/cieni, a także dopasowania balansu bieli lub późniejszej korekty w obróbce. W reportażu czy fotografii ulicznej warunki potrafią zmienić się w kilka sekund, więc "elastyczność" dotyczy zarówno ustawień aparatu, jak i ustawienia fotografa względem światła (zmiana miejsca, kąta, wykorzystanie cienia).
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do światła, które zazwyczaj jest bardziej kontrolowane:
- Światło błyskowe jest krótkotrwałe i wyzwalane przez fotografa. Zwykle daje powtarzalny efekt (przy stałych ustawieniach mocy i odległości), dlatego jest bardziej przewidywalne niż warunki zastane.
- Światło ciągłe umożliwia obserwację efektu "na żywo" i w typowych zastosowaniach (studio, plan) jest ustawiane i utrzymywane przez fotografa, więc łatwiej je kontrolować.
- Światło LED najczęściej jest odmianą światła ciągłego; w zastosowaniach fotograficznych bywa regulowane (moc, czasem temperatura barwowa), co zwiększa przewidywalność. Ewentualne problemy (np. migotanie przy niektórych ustawieniach) to osobny temat, ale nadal jest to zwykle światło sterowalne.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu padają słowa "najmniej przewidywalne" i "największa elastyczność", zwykle chodzi o sytuację, w której fotograf ma najmniejszą kontrolę nad oświetleniem, czyli właśnie o światło zastane.
