Odczyt z suwmiarki uniwersalnej (noniuszowej) wykonuje się zawsze w dwóch krokach:
- Skala główna: odczytaj liczbę pełnych milimetrów (i ewentualnie 0,5 mm), które znajdują się na lewo od zera noniusza. To jest część "całkowita" wyniku.
- Noniusz: znajdź tę kreskę noniusza, która najdokładniej pokrywa się z kreską na skali głównej. Wartość tej kreski (zależna od rodzaju noniusza) daje część ułamkową wyniku.
W tym zadaniu poprawnym wynikiem jest 16,45 mm, czyli suma odczytu ze skali głównej oraz dopasowania kreski noniusza dającego 0,45 mm.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- 10,645 mm sugeruje jednocześnie zbyt małą część całkowitą oraz "dopisywanie" tysięcznych milimetra. W typowej suwmiarce noniuszowej nie odczytuje się wprost 0,001 mm, a dodatkowa cyfra często wynika z błędnego założenia rozdzielczości.
- 17,405 mm wskazuje na pomylenie pełnych milimetrów (przesunięcie o 1 mm) oraz błędny odczyt części ułamkowej (0,405 zamiast wartości wynikającej z pokrycia kresek). To częsty efekt liczenia od niewłaściwego punktu.
- 34,45 mm wygląda jak podwojenie części całkowitej albo odczyt z innego miejsca skali; 0,45 mm pozostaje takie samo, ale część mm jest niezgodna z położeniem zera noniusza.
Wskazówka egzaminacyjna: po wybraniu kreski noniusza wykonaj szybki "test sensowności" — wynik powinien leżeć w pobliżu tego, co widać na skali głównej (rzędu kilkunastu mm, a nie kilkudziesięciu) i nie powinien zawierać nadmiarowych cyfr, jeśli noniusz nie ma takiej rozdzielczości.