Wskaźnik ChZT (chemiczne zapotrzebowanie na tlen) opisuje, ile tlenu byłoby potrzebne (w sensie równoważnika utleniającego), aby chemicznie utlenić zawarte w próbce zanieczyszczenia. Ponieważ badanie wykonuje się na określonej objętości próbki wody lub ścieków, wynik musi być porównywalny między próbkami o różnych objętościach. Dlatego ChZT podaje się jako stężenie odniesione do objętości, najczęściej w mg O2/dm3 (co jest równoważne mg O2/L).
- Odpowiedź "mg O2/dm3" jest właściwa, bo łączy masę równoważnika tlenu (mg O2) z objętością próbki (dm3).
- Odpowiedź "mg O2/Mg" wprowadza odniesienie do masy (1 Mg = 1 tona). Taki zapis bywa używany w bilansach ładunku zanieczyszczeń lub przeliczeniach technologicznych, ale nie jest typową jednostką wyniku oznaczenia ChZT w próbce.
- Odpowiedź "dm3 O2/Mg" sugeruje objętość tlenu (gaz) na tonę. To nie pasuje do sposobu raportowania ChZT, które standardowo wyraża się jako masa równoważnika tlenu na objętość próbki.
- Odpowiedź "dm3 O2/dm3" jest w praktyce ilorazem dwóch objętości (wymiarowo "bez jednostki") i nie opisuje stężenia zanieczyszczeń ani zapotrzebowania na tlen w rozumieniu ChZT.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy wskaźnika jakości wody/ścieków (ChZT, BZT, zawiesina, azot, fosfor), najczęściej szukaj jednostki typu mg/dm3 lub mg/L, bo są to parametry podawane jako stężenie w próbce.