Wskaźnik ogólnego zadłużenia informuje, jak duża część majątku (aktywów ogółem) jest finansowana kapitałem obcym, czyli zobowiązaniami. Jest to jeden z podstawowych wskaźników oceny struktury finansowania i ryzyka finansowego.
Interpretacja praktyczna jest następująca: im większy udział zobowiązań w finansowaniu aktywów, tym większa wrażliwość firmy na spadek przychodów, wzrost kosztów finansowych lub problemy z terminową obsługą długu. Z drugiej strony skrajnie niskie zadłużenie może oznaczać ostrożną politykę finansowania i mniejszy efekt dźwigni finansowej. Dlatego w zadaniach egzaminacyjnych "najkorzystniejszy poziom" jest zwykle rozumiany jako najbardziej bezpieczny (najmniej ryzykowny) na tle pozostałych porównywanych jednostek – zgodnie z informacjami podanymi w materiale.
Aby poprawnie rozwiązać takie zadanie, należy:
- odczytać dla każdego przedsiębiorstwa wartość wskaźnika ogólnego zadłużenia z podanych danych,
- porównać te wartości między sobą,
- wybrać przedsiębiorstwo o najbardziej korzystnym wyniku według kryterium przyjętego w zadaniu (najczęściej: najniższy, a więc najbezpieczniejszy udział długu).
Odpowiedź "OL AM." jest poprawna, ponieważ w zestawieniu do zadania właśnie to przedsiębiorstwo ma wskaźnik ogólnego zadłużenia oceniony jako najkorzystniejszy na tle pozostałych.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo dotyczą przedsiębiorstw, których wskaźnik zadłużenia – według danych w materiale – jest mniej korzystny (oznacza większe obciążenie finansowaniem obcym albo gorszą relację długu do majątku w porównaniu z liderem zestawienia). Typową pomyłką jest wybór firmy z "ładnie wyglądającą" wartością bez sprawdzenia wszystkich pozycji lub mylenie wskaźnika zadłużenia z innym wskaźnikiem (np. płynności), co prowadzi do błędnego kryterium wyboru.
