"Wskaźnik wysokiej płynności finansowej" jest powszechnie rozumiany jako wskaźnik płynności szybkiej (quick ratio). Jego sens polega na odpowiedzi na pytanie: czy przedsiębiorstwo potrafi uregulować zobowiązania krótkoterminowe (bieżące) bez konieczności wyprzedaży zapasów.
W praktyce wskaźnik ten opiera się na aktywach obrotowych, ale wyłącza zapasy, ponieważ ich upłynnienie może wymagać czasu i wiązać się z ryzykiem sprzedaży poniżej wartości ewidencyjnej. Dlatego poprawna jest odpowiedź: "o możliwości spłaty bieżących zobowiązań." — dokładnie to mierzy ten wskaźnik.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "o możliwości spłaty długoterminowych zobowiązań." — wskaźniki płynności (w tym szybki) odnoszą się do horyzontu krótkiego, czyli do zobowiązań wymaganych w najbliższym czasie. Ocena długoterminowej wypłacalności opiera się na innych miarach (np. zadłużenia, struktury kapitału, pokrycia odsetek), a nie na quick ratio.
- "o zamrożeniu zapasów." — sformułowanie "zamrożenie zapasów" dotyczy raczej problemu nadmiernego magazynowania i zamiany środków pieniężnych na wolno rotujące zapasy. Quick ratio jedynie pomija zapasy w liczniku; to nie jest wskaźnik pokazujący stopień zamrożenia.
- "o rotacji zapasów." — rotacja zapasów to miara dynamiczna (związana z kosztami/zużyciem i średnim stanem zapasów), a quick ratio jest miarą statyczną, zwykle liczona na podstawie danych bilansowych na konkretny dzień.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "płynność szybka/wysoka", myśl o zobowiązaniach krótkoterminowych i o tym, że w kalkulacji zapasów się nie uwzględnia.
