W miareczkowaniu alkacymetrycznym (kwasowo-zasadowym) punkt końcowy wyznacza się najczęściej za pomocą wskaźników kwasowo-zasadowych. Są to związki organiczne, których forma protonowana i zdeprotonowana mają różne barwy, a przejście barwy zachodzi w określonym zakresie pH. Dlatego dobór wskaźnika zależy od tego, jakie pH ma roztwór w pobliżu punktu równoważnikowego.
Odpowiedź "czerń eriochromowa T." jest poprawna, ponieważ czerń eriochromowa T to wskaźnik metalochromowy, wykorzystywany przede wszystkim w kompleksometrii (np. przy miareczkowaniu jonów metali roztworami związków kompleksujących, takich jak werseniany). Zmiana barwy wynika tu z tworzenia/zaniku kompleksu metalu ze wskaźnikiem, a nie z samej zmiany pH w roztworze.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo dotyczą klasycznych wskaźników pH używanych w alkacymetrii:
- "oranż metylowy." — wskaźnik kwasowo-zasadowy, często stosowany, gdy punkt końcowy wypada w bardziej kwaśnym zakresie pH (np. w niektórych miareczkowaniach mocnych kwasów i zasad lub w układach z odpowiednim przebiegiem krzywej miareczkowania).
- "czerwień metylowa." — również wskaźnik pH, stosowany w określonych zakresach pH, zależnie od charakteru miareczkowania.
- "fenoloftaleina." — popularny wskaźnik pH, typowy dla miareczkowań, w których punkt końcowy wypada w zakresie bardziej zasadowym (często używany w praktyce laboratoryjnej).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się nazwy kojarzone z kompleksometrią (wskaźniki metalochromowe) lub oznaczaniem twardości wody, to zwykle nie są to wskaźniki alkacymetryczne. W alkacymetrii szukaj nazw klasycznych wskaźników pH, takich jak fenoloftaleina czy wskaźniki metylowe.
