Współpraca organizatora turystyki i agenta turystycznego ma zwykle charakter pośrednictwa w sprzedaży usług lub imprez turystycznych. Agent działa w imieniu własnym albo na rzecz organizatora (w zależności od modelu), a typowym sposobem rozliczania jest prowizja za sprzedaż. Taki schemat odpowiada konstrukcji umowy agencyjnej, która jest kojarzona z zawodowym, powtarzalnym pozyskiwaniem klientów i zawieraniem transakcji w obrocie.
Odpowiedź "agencyjnej" jest więc właściwa, bo oddaje sens relacji: stała współpraca sprzedażowa, pośrednictwo, wynagrodzenie zależne od efektu sprzedaży, a nie klasyczne zatrudnienie.
Pozostałe propozycje są nieadekwatne z typowych powodów:
- "o dzieło" koncentruje się na osiągnięciu oznaczonego rezultatu (konkretnego "dzieła"). W relacji agent–organizator celem jest proces sprzedaży i obsługi, a nie wykonanie jednego, z góry zdefiniowanego rezultatu.
- "zlecenia" dotyczy głównie zobowiązania do starannego działania. Choć bywa używana w różnych usługach, nie jest najbardziej charakterystyczna dla stałego pośrednictwa handlowego z prowizją w dystrybucji ofert turystycznych.
- "o pracę" oznacza stosunek pracy (podporządkowanie, czas pracy, pracodawca–pracownik). Agent turystyczny w ujęciu rynkowym najczęściej nie jest pracownikiem organizatora, tylko odrębnym podmiotem współpracującym na zasadach handlowych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się pośrednictwo w sprzedaży i prowizja, najczęściej należy myśleć o modelu agencyjnym, a nie o zatrudnieniu czy jednorazowym "dziele".
