KWALIFIKACJA INF1 - CZERWIEC 2015

PYTANIE NR 38.
Wybieranie sygnałami wieloczęstotliwościowymi zgodnie z zaleceniem Q.23 polega na jednoczesnym wysyłaniu dwóch tonów spośród
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wybieranie wieloczęstotliwościowe (DTMF) działa jako para tonów nadawanych równocześnie: jeden jest wybierany z grupy niższych częstotliwości, a drugi z grupy wyższych. Łącznie zestaw zawiera 8 zdefiniowanych częstotliwości (4 niskie i 4 wysokie), których kombinacje kodują cyfry/znaki.

Pełne wyjaśnienie:

Wybieranie sygnałami wieloczęstotliwościowymi (DTMF) polega na tym, że naciśnięcie klawisza nie wysyła "jednego tonu", tylko dwa tony jednocześnie. Jest to celowe: para częstotliwości jest łatwiejsza do wiarygodnego wykrywania w torze telefonicznym i ogranicza ryzyko pomyłek w obecności zakłóceń.

Kluczowa zasada to podział częstotliwości na dwie grupy:

  • grupa niższych częstotliwości (tzw. rzędy),
  • grupa wyższych częstotliwości (tzw. kolumny).

Każdy sygnał DTMF wybiera dokładnie jedną częstotliwość z grupy niższej i jedną z grupy wyższej. Dlatego poprawny opis mówi o "ośmiu" częstotliwościach łącznie oraz o tym, że jeden ton pochodzi z grupy niższej, a drugi z wyższej.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • Wariant z "obu o zbliżonych częstotliwościach" jest niezgodny z ideą DTMF: częstotliwości nie są dobierane jako "zbliżone", tylko jako pochodzące z dwóch rozdzielonych grup (niskiej i wysokiej), co ułatwia ich rozróżnienie.
  • Wariant z "czterech" zaniża liczbę częstotliwości: w klasycznym DTMF zestaw jest większy, bo obejmuje osobno grupę niską i wysoką.
  • Wariant z "szesnastu, jednego z grupy niższych, a drugiego z grupy wyższych" miesza poprawną zasadę doboru (niska+wysoka) z błędną liczbą częstotliwości.

Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj schemat "4 niskie + 4 wysokie = 8 częstotliwości" oraz "zawsze para: jedna niska i jedna wysoka". To pozwala szybko odrzucić odpowiedzi mówiące o "zbliżonych częstotliwościach" albo o innej liczbie niż 8.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
DTMF to wybieranie wieloczęstotliwościowe, w którym naciśnięcie klawisza powoduje wysłanie dwóch tonów jednocześnie. Para tonów (niski+wysoki) koduje cyfrę lub znak, dzięki czemu urządzenia w sieci mogą ją jednoznacznie rozpoznać.
Każdy klawisz odpowiada parze częstotliwości: jednej z grupy niskiej i jednej z grupy wysokiej. Odbiornik analizuje widmo sygnału i wykrywa, które dwa tony występują równocześnie, a następnie mapuje je na konkretną cyfrę/znak.
Dwa tony zwiększają niezawodność detekcji w torze telefonicznym. Łatwiej odróżnić poprawną parę (niska+wysoka) od zakłóceń, a sam system jest bardziej odporny na zniekształcenia niż sygnał oparty o pojedynczą częstotliwość.
W klasycznym DTMF częstotliwości są podzielone na dwie grupy: niższą (rzędy) i wyższą (kolumny). Każdy znak powstaje przez wybór jednej częstotliwości z pierwszej grupy i jednej z drugiej.
Zestaw DTMF obejmuje łącznie osiem zdefiniowanych częstotliwości: cztery w grupie niższej i cztery w grupie wyższej. Z ich kombinacji (4×4) powstają pary kodujące cyfry i dodatkowe znaki klawiatury.
Nie. W DTMF celowo dobiera się tony z dwóch różnych zakresów: jeden niski i jeden wysoki. Gdyby były "zbliżone", detekcja byłaby mniej pewna, a ryzyko błędnej interpretacji w obecności zakłóceń wzrosłoby.
Najczęściej podczas uruchamiania i diagnozy usług głosowych oraz urządzeń abonenckich: telefonów, centralek, bramek VoIP. DTMF pojawia się też przy obsłudze automatów i systemów IVR (np. wybór opcji w menu tonowym).
W praktyce stosuje się testy połączeń do systemów, które reagują na tony (np. IVR), albo narzędzia/analizatory zdolne do detekcji DTMF. Objawem problemu bywa brak reakcji na wybierane cyfry mimo prawidłowego zestawienia połączenia.
Bo intuicyjnie łączy się liczbę klawiszy na klawiaturze z liczbą częstotliwości. W DTMF częstotliwości jest 8, natomiast liczba możliwych kombinacji (par) może być większa. Na egzaminie trzymaj się reguły: 4 niskie + 4 wysokie.
Warto powtórzyć podstawy sygnalizacji w telefonii, elementy toru abonenckiego, typowe usterki i zakłócenia w przesyle sygnałów tonowych oraz różnice między rozwiązaniami analogowymi i VoIP (np. sposób przenoszenia informacji o tonach).
info

Statystycznie 48% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Eksperci podkreślają: "Wybieranie wieloczęstotliwościowe (DTMF) działa jako para tonów nadawanych równocześnie: jeden jest wybierany z grupy niższych częstotliwości, a drugi z grupy wyższych."

Źródła:

  • ITU-T Recommendation Q.23 (Multi-frequency push-button signal reception) – opis DTMF i zasady doboru tonów; https://www.itu.int/rec/T-REC-Q.23 (dostęp: 2026-02-27)
  • ITU-T Recommendation Q.24 (Multi-frequency push-button signal transmission) – definicje sygnałów i transmisji DTMF; https://www.itu.int/rec/T-REC-Q.24 (dostęp: 2026-02-27)
  • Wikipedia: "Dual-tone multi-frequency signaling" – omówienie zasady 2 tonów i podziału na grupy; https://en.wikipedia.org/wiki/Dual-tone_multi-frequency_signaling (dostęp: 2026-02-27)

Materiały:

  • Dokumentacja i materiały szkoleniowe z podstaw telefonii i sygnalizacji abonenckiej (DTMF)
  • Zalecenia ITU-T dotyczące sygnalizacji DTMF (lektura ogólna i tabele częstotliwości)
  • Instrukcje serwisowe urządzeń abonenckich i central/centralek (sekcje o DTMF)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego