Stwierdzenie "Układy hydrauliczne mogą generować większe siły niż układy pneumatyczne" jest prawdziwe z punktu widzenia podstaw napędów płynowych. Siła uzyskiwana na siłowniku wynika jakościowo z zależności F = p · A, czyli rośnie wraz z ciśnieniem roboczym oraz powierzchnią tłoka. W praktyce hydraulika jest projektowana do pracy z relatywnie wysokimi ciśnieniami, a ciecz robocza jest w niewielkim stopniu ściśliwa, co ułatwia przenoszenie dużych obciążeń i utrzymanie dużej siły docisku.
Twierdzenie "Układy hydrauliczne są mniej wydajne niż układy pneumatyczne" nie jest ogólną zasadą. Pojęcie wydajności/sprawności zależy od wielu czynników (straty przepływu, przecieki, jakość sprężania powietrza, przygotowanie sprężonego powietrza). Pneumatyka często wiąże się ze stratami na sprężaniu i rozprężaniu gazu, więc proste porównanie "z definicji mniej/ bardziej wydajne" jest nieuprawnione.
Twierdzenie "Układy hydrauliczne są mniej niezawodne niż układy pneumatyczne" również jest nadmiernym uogólnieniem. Niezawodność zależy od konstrukcji, jakości komponentów, filtracji medium, warunków środowiskowych oraz utrzymania ruchu. Zarówno hydraulika (np. wrażliwość na zanieczyszczenia cieczy), jak i pneumatyka (np. wilgoć, spadki ciśnienia, nieszczelności) mają typowe słabe punkty.
Twierdzenie "Układy hydrauliczne są mniej złożone niż układy pneumatyczne" najczęściej jest fałszywe, bo hydraulika zwykle wymaga agregatu, zbiornika, filtracji, przewodów wysokociśnieniowych i elementów zabezpieczających. Pneumatyka bywa prostsza w instalacji, ale złożoność zawsze zależy od konkretnego systemu mechatronicznego.
Na egzaminie warto pamiętać: gdy kluczowe są duże siły i kontrolowany docisk, częściej wybiera się hydraulikę; gdy liczy się prostota i szybkość ruchów pomocniczych, często spotyka się pneumatykę.
