Wody powierzchniowe to wody występujące na powierzchni terenu, najczęściej w ciekach (np. rzekach, strumieniach) oraz w zbiornikach (np. jeziorach i zbiornikach sztucznych, w tym retencyjnych). Dlatego zdanie: "Woda powierzchniowa pochodzi z różnych źródeł, takich jak rzeki, jeziora czy zbiorniki retencyjne" jest poprawne – wymienia typowe, realne miejsca występowania wód powierzchniowych.
Pozostałe stwierdzenia są fałszywe, bo zawierają zbyt daleko idące uogólnienia:
- "Woda powierzchniowa jest zawsze czysta i bezpieczna do spożycia" – wody powierzchniowe są szczególnie podatne na dopływ zanieczyszczeń (spływ z pól, zrzuty komunalne, zanieczyszczenia komunikacyjne), więc nie można przyjmować "zawsze" bez badań i uzdatniania.
- "Woda powierzchniowa pochodzi wyłącznie z rzek i jezior" – poza rzekami i jeziorami istnieją też inne formy, m.in. zbiorniki zaporowe/retencyjne czy kanały, więc słowo "wyłącznie" czyni zdanie nieprawdziwym.
- "Woda powierzchniowa nie wymaga oczyszczania przed spożyciem" – woda przeznaczona do picia musi spełniać wymagania jakościowe; w praktyce wody powierzchniowe często wymagają procesów uzdatniania (np. sedymentacji, filtracji, dezynfekcji).
Dla montera sieci i instalacji sanitarnych ta wiedza jest przydatna, bo pomaga rozumieć, skąd bierze się woda surowa w systemie wodociągowym i dlaczego w dokumentacji/eksploatacji mówi się o ujęciu, uzdatnianiu oraz zabezpieczeniu jakości wody w sieci.
