Nośność rusztowania zależy od wielu czynników: właściwości materiału, sposobu połączeń, zakotwień, stężeń, schematu statycznego i geometrii całego układu. W pytaniu wskazano jednak wpływ geometrii, a najbardziej podstawową i ogólnie prawdziwą zależnością jest rola pola przekroju elementów nośnych.
Odpowiedź "Im większa jest powierzchnia przekroju elementów konstrukcyjnych, tym większa jest nośność rusztowania." jest poprawna w sensie ogólnym: przy tym samym materiale i podobnych warunkach pracy, większy przekrój elementu pozwala przenieść większe siły (np. rozciągające/ściskające) oraz zwykle zwiększa sztywność. To przekłada się na większą rezerwę nośności elementów składowych, co jest istotne dla całego rusztowania.
Stwierdzenie odwrotne (większy przekrój → mniejsza nośność) jest sprzeczne z podstawami mechaniki: zmniejszanie przekroju co do zasady zmniejsza zdolność przenoszenia obciążeń. Taką odpowiedź wybiera się często przez nieuwagę (odwrócenie znaku zależności).
Twierdzenie o "bardziej skomplikowanej geometrii" nie jest uniwersalne: złożoność układu nie gwarantuje większej nośności. W praktyce skomplikowanie może nawet zwiększać ryzyko błędów montażu i niekorzystnych mimośrodów, a o nośności decyduje poprawny schemat pracy, stężenia i dopuszczalne obciążenia systemu.
Odpowiedź o kącie nachylenia elementów do poziomu także jest zbyt ogólna. Zmiana kąta wpływa na rozkład sił w prętach, ale bez określenia układu (podparcia, stężeń, obciążeń) nie można przyjąć prostej reguły "mniejszy kąt = większa nośność". Na egzaminie warto pamiętać: jeśli brak warunków brzegowych, wybiera się zależności najbardziej podstawowe i powszechnie prawdziwe (tu: rola przekroju).
