Właściwa kolejność przygotowania drewna do malowania wynika z celu każdej operacji i tego, co mogłoby zepsuć przyczepność powłoki.
- Szlifowanie wstępne usuwa nierówności, otwiera strukturę powierzchni i poprawia "zakotwiczenie" przyszłej powłoki. Bez tego farba/podkład mogą podkreślić rysy lub słabo trzymać się podłoża.
- Odtłuszczanie i oczyszczenie (w praktyce także dokładne odpylanie) usuwa tłuszcze z rąk, pozostałości środków technologicznych oraz pył szlifierski. Tłuszcz lub pył działają jak warstwa separująca i mogą powodować wady powłoki oraz spadek przyczepności.
- Ponowne drobne szlifowanie pozwala uzyskać równą, gładką powierzchnię i poprawia jakość wykończenia (mniej widocznych rys, bardziej jednolite krycie). W praktyce dobiera się gradację do wymagań wykończenia i zaleceń materiału malarskiego.
- Nałożenie podkładu jest logicznym zwieńczeniem przygotowania: podkład ma trafić na powierzchnię czystą i właściwie zmatowioną. Ujednolica chłonność drewna, ogranicza nadmierne wsiąkanie farby i poprawia trwałość systemu malarskiego.
Dlaczego pozostałe sekwencje są nieprawidłowe? Umieszczenie podkładu przed odtłuszczeniem lub przed właściwym szlifowaniem oznacza, że podkład trafia na podłoże zabrudzone albo niewyrównane. Z kolei wykonywanie końcowego szlifowania po nałożeniu podkładu (bez wskazania, że to szlif międzywarstwowy i bez ponownego odpylenia) jest mylące w kontekście "przygotowania drewna do malowania" i może skutkować pozostawieniem pyłu lub pogorszeniem przyczepności kolejnej warstwy.
Wskazówka egzaminacyjna: myśl funkcją kroków: najpierw ukształtuj i zmatów powierzchnię (szlif), potem ją oczyść i odtłuść, następnie dopracuj gładkość, a dopiero na tak przygotowane podłoże nakładaj podkład.
