W antenach parabolicznych (w tym offsetowych) kluczowy jest rozmiar apertury, czyli efektywna "powierzchnia zbierająca" energię fali. Im większa średnica czaszy, tym większa aperturą i tym więcej energii można skupić w kierunku odbioru/nadawania. To przekłada się na większy zysk energetyczny oraz wyższą kierunkowość.
Gdy wybierze się antenę offsetową o możliwie najmniejszej średnicy lustra, skutki są odwrotne:
- Zysk energetyczny maleje – mniejsza czasza "zbiera" mniej energii, a więc system ma mniejszy margines energetyczny (np. jest bardziej podatny na tłumienie deszczowe w odbiorze satelitarnym).
- Kąt połowy mocy rośnie – szerokość wiązki (HPBW) jest większa, bo antena jest mniej kierunkowa. W praktyce oznacza to "szerszą" charakterystykę promieniowania.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie: "najmniejszy zysk energetyczny i największy kąt połowy mocy".
Pozostałe odpowiedzi są błędne, bo łączą parametry w niezgodny sposób:
- Stwierdzenie o największym zysku przy najmniejszej średnicy przeczy zależności między aperturą a zyskiem.
- Połączenie największego zysku z największym kątem połowy mocy miesza cechy typowe dla dużej i małej anteny jednocześnie; duży zysk zwykle oznacza wąską wiązkę.
- Połączenie najmniejszego zysku z najmniejszym kątem połowy mocy jest wewnętrznie niespójne: mała antena ma mały zysk, ale właśnie szeroką wiązkę (duży HPBW), a nie wąską.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj prosty kompromis: większa czasza = większy zysk i węższa wiązka, mniejsza czasza = mniejszy zysk i szersza wiązka.
