KWALIFIKACJA BUD14 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 28.
Wydajność masy szpachlowej akrylowej wynosi 1,5 kg/m2 przy nakładaniu warstwy o grubości 1 mm. Ile masy potrzeba do szpachlowania 10 m2 ściany warstwą o grubości 2 mm?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Zużycie 1,5 kg/m² dotyczy warstwy 1 mm. Dla 2 mm zużycie na 1 m² rośnie proporcjonalnie: 1,5×2 = 3,0 kg/m². Dla 10 m² potrzeba 3,0×10 = 30,0 kg masy. Wynik wynika z proporcji do grubości i pola powierzchni.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu podano zużycie (często nazywane też wydajnością w sensie "ile kg potrzeba na określoną powierzchnię") masy szpachlowej: 1,5 kg/m² przy warstwie o grubości 1 mm. Kluczowa zasada jest prosta: przy takim typie danych zakłada się, że zużycie jest wprost proporcjonalne do grubości warstwy. Jeśli warstwa jest dwa razy grubsza, to zużycie na 1 m² również będzie dwa razy większe.

Krok 1: przeliczenie zużycia na 2 mm
Skoro dla 1 mm jest 1,5 kg/m², to dla 2 mm:
1,5 kg/m² × 2 = 3,0 kg/m².

Krok 2: przeliczenie na całą powierzchnię
Powierzchnia ściany ma 10 m², więc całkowita masa potrzebna do wykonania warstwy 2 mm wynosi:
3,0 kg/m² × 10 m² = 30,0 kg.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • 3,0 kg – to wynik po uwzględnieniu tylko grubości (2 mm), ale bez przemnożenia przez 10 m². Tyle potrzeba byłoby na 1 m² przy 2 mm.
  • 15,0 kg – to typowy błąd polegający na policzeniu jedynie 1,5×10 m², czyli dla 1 mm, i pominięciu faktu, że warstwa ma 2 mm (a więc zużycie się podwaja).
  • 1,5 kg – to wartość zużycia dla 1 m² i 1 mm, przeniesiona bez przeliczeń na inną powierzchnię i grubość.

Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach kosztorysowych zawsze zapisuj pośredni wynik "kg/m²" po przeliczeniu grubości, a dopiero potem mnoż przez "m²". Taka kontrola jednostek pomaga uniknąć pominięcia jednego z mnożników.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej przyjmuje się proporcję liniową: jeśli zużycie wynosi X kg/m² dla 1 mm, to dla t mm będzie X×t kg/m². Potem mnożysz przez powierzchnię w m². Zawsze kontroluj jednostki: najpierw kg/m², dopiero na końcu kg.
Grubsza warstwa oznacza większą objętość materiału na tej samej powierzchni. Gdy zakładamy stałą gęstość i podobny sposób nakładania, masa potrzebna na 1 m² rośnie wprost proporcjonalnie do grubości (np. 2 mm to ok. 2× więcej niż 1 mm).
To informacja, że aby pokryć 1 m² warstwą o grubości 1 mm, potrzeba średnio 1,5 kg masy. Taki zapis jest typowy w kartach technicznych i w zadaniach kosztorysowych do wyliczania zapotrzebowania materiałowego.
Najpierw liczysz zużycie na 1 m²: 1,5 kg/m² dla 1 mm, więc dla 2 mm: 1,5×2 = 3,0 kg/m². Następnie mnożysz przez 10 m²: 3,0×10 = 30,0 kg. To klasyczny schemat: grubość → powierzchnia.
Tak, często korzysta się z danych producenta, bo zależą one od rodzaju masy, podłoża i techniki nakładania. W praktyce do zamówienia dolicza się też zapas na straty. Na egzaminie zwykle obowiązuje zużycie podane w treści zadania.
Najczęstsze są: pominięcie mnożenia przez grubość (liczenie tylko 1,5×10), pominięcie mnożenia przez powierzchnię (zostawienie 3,0 kg), oraz brak kontroli jednostek. Pomaga zapis kroków: najpierw kg/m², potem kg dla całej powierzchni.
W praktyce tak: chłonność i nierówności podłoża mogą zwiększyć zużycie, podobnie jak sposób aplikacji i straty przy szlifowaniu. W zadaniach egzaminacyjnych przyjmuje się jednak model uproszczony: zużycie dokładnie takie, jak podano, i proporcjonalne do grubości.
Na budowie zapas dolicza się zwykle przy zamawianiu materiałów (straty transportowe, mieszanie, nierówności, poprawki). W zadaniach testowych, jeśli zapas ma być uwzględniony, będzie to wyraźnie zapisane w treści (np. "dolicz 10% strat").
Porównaj wynik pośredni z danymi wejściowymi. Skoro dla 1 mm i 10 m² byłoby 1,5×10 = 15 kg, to dla 2 mm powinno wyjść około dwa razy więcej, czyli 30 kg. Taka kontrola "czy rośnie, gdy rośnie grubość" szybko wyłapuje błędy.
Pozwalają zaplanować dostawy, magazynowanie i kolejność prac wykończeniowych, a także kontrolować zużycie względem założeń kosztorysowych. Dobre wyliczenie zapotrzebowania zmniejsza ryzyko przestojów (brak materiału) lub nadmiarów (zamrożone koszty).
info

Statystycznie 63% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że zużycie 1,5 kg/m² dotyczy warstwy 1 mm. Dla 2 mm zużycie na 1 m² rośnie proporcjonalnie: 1,5×2 = 3,0 kg/m².

Materiały:

  • Podręczniki do kosztorysowania robót budowlanych (działy: przedmiar, nakłady rzeczowe)
  • Materiały dydaktyczne z technologii robót wykończeniowych (szpachlowanie, gładzie)
  • Karty techniczne (TDS) mas szpachlowych i gładzi – interpretacja zużycia na m²/mm

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego